لوامع صاحبقرانی مشهور به شرح فقیه - علامه مجلسی - الصفحة ٢١٦ - روزه بيست و پنج ذى القعده

آن، و با آن كه از اخبار ما و كتب علما شيعه قليلى مانده است باز متواتر است و در ضمن اخبار در روضه مذكور است و در اينجا نيز اشاره به آن خواهد شد و ليكن إن شاء اللَّه كتابى جدا ضرور است تاليف نمودن چون متروك شده است كتب و مذاهب شيعه اليوم به اعتبار اشتغال طلبه به كتب حكما و عامه، و شيطان در اين باب سعى خود را تمام كرده است و ليكن اين حقير به تاييد اللَّه چنان كرده‌ام كه آب رفته به جوى باز آيد و حق سبحانه و تعالى حكايت دابة الارض و رجعت را در قرآن مجيد با هم آورده است و عامه قايل به دابه شده‌اند بلفظ اما بحسب واقع منكرند.

و مولانا نظام الدين نيشابورى كه بحسب ظاهر از كبار علماء عامه است اما در واقع شيعه است و در تفسير خود در سوره نمل از طرف شيعه وجوه بسيار گفته است و إن شاء اللَّه در تفسير مجمع البحرين كه بحسب اعطاء حضرت سيد المرسلين ٦ در رؤيا به آن مامور شده‌ام مذكور خواهد شد و إن شاء اللَّه تفسيرى تمام شود و خواهد شد كه در متشابهات قرآنى همگى از آثار ائمه هدى صلوات اللَّه عليهم مبين شود و فى الحقيقه جامع الثقلين باشد چنانكه در اين دو سه روز جديدا بشارت به آن واقع شد در ضمن بشارات بسيار كه يكى از آن اين بود كه ذلك فضل اللَّه يؤتيه من يشاء و اللَّه ذو الفضل العظيم.

[روزه بيست و پنج ذى القعده‌]

(و روى عن الحسن بن علىّ الوشّاء قال كنت مع ابى و انا غلام فتعشينا عند الرّضا صلوات اللَّه عليه ليلة خمسة و عشرين من ذى القعدة فقال له ليلة خمسة و عشرين من ذى القعدة ولد فيها ابراهيم و ولد فيها عيسى بن مريم ٨ و فيها دحيت الأرض من تحت الكعبة فمن صام ذلك اليوم كان كمن صام ستّين شهرا)