لوامع صاحبقرانی مشهور به شرح فقیه - علامه مجلسی - الصفحة ١٣٥ - هر كه درى از سؤال بر روى خود بگشايد حق درى از فقر بر روى او گشايد

داند كه او پريشان است و محل احسان و انعام اوست پس بحق سبحانه و تعالى راست نگفته است در دعايى كه از جهة او مى‌كند چون شخصى كه در مال باطل دنيا با او مضايقه كند چون بهشت با صد هزاران هزار نعمت دائمى را از جهة او خواهد خواست زيرا كه بنده دعا مى‌كند كه خداوندا بيامرز مردان مؤمن و زنان مؤمنه را پس هر گاه از جهة او طلب مغفرت كند بهشت را طلب كرده است و به زبان گفته است و دلش با زبان موافق نبوده دروغ گفته خواهد بود با حق سبحانه و تعالى پس نباشد كه به زبان از جهة برادرش بهشت طلبد و بفعل مضايقه كند از چهار وسق خرمائى كه ديگرى به او مى‌دهد پس ببين كه گفتار چه چيز است و كردار چه چيز.

و در صحيح از حضرت امام محمد باقر صلوات اللَّه عليه منقولست كه فرمودند كه نزد من يك حج بهتر است از بنده آزاد كردن و بنده آزاد كردن تا ده بنده آزاد كردن و بهتر از ده بنده آزاد كردن و ده بنده آزاد كردن تا هفتاد بنده آزاد كردن، و نزد من اعانت يك خانه از مسلمانان كردن كه قوت ايشان را و پوشش ايشان را بدهم و روى ايشان را از مذلت سؤال نگاه دارم محبوبتر است از حج و حج و حج تا ده حج و ده حج و ده حج تا هفتاد حج. و ظاهر آنست كه جمعى را ثواب يك بنده آزاد كردنست و جمعى را دو تا هفتاد و هم چنين حج و اين اختلاف بحسب اختلاف در كمالات و نيات و شروط است و اللَّه تعالى يعلم.

و در حسن كالصحيح منقولست كه از معلى كه شبى باران آمده بود و حضرت امام جعفر صادق صلوات اللَّه عليه از خانه بيرون رفتند به جانب صفه بنى ساعده كه فقرا در آنجا بسر مى‌بردند من از عقب آن حضرت رفتم ديدم كه چيزى افتاد و حضرت فرمودند كه بسم اللَّه اللهم ردّ علينا يعنى استعانت از