لوامع صاحبقرانی مشهور به شرح فقیه - علامه مجلسی - الصفحة ٤٢٠ - اگر غسل را فراموش كند

پروردگارش. و ظاهر اين حديث آنست كه افساد به سبب اين است كه بقصد غسل نخوابيده است.

و در صحيح از معاوية بن عمار منقول است كه گفت به آن حضرت صلوات اللَّه عليه عرض نمودم كه هر گاه شخصى جنب شود در اول شب در ماه رمضان و بخواب رود تا صبح شود حضرت فرمودند كه بر او چيزى نيست ديگر عرض كردم كه اگر بيدار شود بخواب رود در مرتبه دويم تا صبح شود و حضرت فرمودند كه آن روز را قضا مى‌كند از جهة عقوبت آن كه بخواب دويم رفته است، و اين حديث نيز دلالت ندارد بر آن كه گناه كرده باشد بلكه دلالت دارد كه عقوبتش همين است.

و در صحيح از بزنطى منقولست كه گفت سؤال كردم از حضرت ابو الحسن على بن موسى الرضا صلوات اللَّه عليهما از شخصى كه جماع كرده باشد با اهلش يا محتلم شده باشد و عمدا خواب رود تا صبح حضرت فرمودند كه آن روز را تمام مى‌كند و قضا مى‌كند و در جنب خواب اول است و قضا از آن جهت است كه به نيت غسل نخوابيده است.

و در صحيح از محمد بن مسلم منقول است كه گفت سؤال كردم از حضرت امام محمد باقر يا حضرت امام جعفر صادق صلوات اللَّه عليهما از شخصى كه جماع كند با كنيزش در ماه رمضان و بخواب رود پيش از غسل حضرت فرمودند كه آن روز را مى‌گيرد و قضا نمى‌كند آن روز را، و در تهذيب چنين است كه محتلم شده باشد و بنا بر اين نسخه خواب بعد از خواب احتلام خواب دويم است و موجب قضاست و بنا بر نسخه كافى خواب اول جنب است و قضا از آن جهت است كه بقصد غسل نخوابيده است و ظاهرا تصحيف از