لوامع صاحبقرانی مشهور به شرح فقیه - علامه مجلسی - الصفحة ٣٢٤ - باب القول عند رؤية هلال شهر رمضان

اين ماه را از جهة ما كه اشتباهى نشود در هلال شوال و مخفى نماند كه ما روزه بگيريم و در واقع از ماه نباشد و چون روزها را بگيريم قبول كن از ما كه مقبول شود و ما را به سلامت دار در اين ماه كه روزهاى آن را بالتمام بگيريم به نحوى كه تو مى‌خواهى.

(و قال ابى رضى اللَّه عنه فى رسالته إليّ اذا رأيت هلال شهر رمضان فلا تشر اليه و لكن استقبل القبلة و ارفع يديك إلى اللَّه عزّ و جلّ و خاطب الهلال تقول ربّى و ربّك اللَّه ربّ العالمين اللَّهمّ اهلّه علينا بالأمن و الايمان و السّلامة و الاسلام و المسارعة إلى ما تحبّ و ترضى اللَّهمّ بارك لنا فى شهرنا هذا و ارزقنا عونه و خيره و اصرف عنّا ضرّه و شرّه و بلاءه و فتنته)

و پدرم كه حق سبحانه و تعالى از او خوشنود باد در رساله كه فرستاده بود بسوى من گفته بود، و عبارت فقه رضويست كه هر گاه هلال را به بينى اشاره به او بدست مكن در وقت دعا چنانكه نزد عوام متعارفست، و موهم اينست كه از او كارى مى‌آيد چنانكه كافران ستاره پرست اعتقاد دارند به آن و ليكن رو بقبله كن و دستها را به جانب حق سبحانه و تعالى بلند كن از جهة دعا، و چون آسمان قبله دعاست گوييا كه دست به آن طرف كردن دست بسوى خدا كردنست چنانكه در استقبال كعبه مجاز شايع است كه مى‌گويند رو به خدا كرد، و خطاب كن ماه را به آن كه مى‌گويى كه پروردگار من و پروردگار تو خداونديست كه پروردگار عالميانست يعنى از من و تو كارى نمى‌آيد و هر دو مربوبيم و مسخر فرمان اوييم، خداوندا اين ماه را بر ما نو كن با ايمنى از شر اعادى ظاهر و باطن كه شياطينند و با اعتقادات حقه و با سلامتى و با انقياد و فرمان بردارى و با