لوامع صاحبقرانی مشهور به شرح فقیه - علامه مجلسی - الصفحة ٣٢٢ - باب القول عند رؤية هلال شهر رمضان

(الحمد للّه الّذى خلقنى و خلقك و قدّر منازلك و جعلك مواقيت للناس اللَّهمّ اهلّه علينا إهلالا مباركا اللَّهمّ ادخله علينا بالسّلامة و الاسلام و اليقين و الايمان و البرّ و التّقوى و التّوفيق لما تحبّ و ترضى)

و بهترين دعاها دعاء صحيفه كامله است و اگر همه را جمع كند و بخواند بهتر است منقول است كالصحيح كه حضرت امير المؤمنين صلوات اللَّه عليه فرمودند كه چون ماه نور را به بينى همان جا توقف كن و لفظ به در كافى و تهذيب نيست و اگر نباشد بهتر است و اگر باشد معنى آن اينست كه ماه را با خود مبر و بگو خداوندا از تو سؤال مى‌كنم خير و خوبى اين ماه را و گشادگى آن را كه در اين ماه كارها بر ما تنگ نشود و نور اين ماه را يعنى دل ما را در اين ماه بنور معرفت و عبادت منور گردان يا در هر امرى چنان كن كه بر ما ظاهر شود از امور دنيا و آخرت و نصر به صاد مهمله يعنى يارى ترا مى‌طلبم در اين ماه كه بر اعادى ظاهر و باطن منصور باشم و به ضاد معجمه يعنى حسن و جمال اين ماه را طلب مى‌كنم كه هميشه خوشحال باشم و بركت و زيادتى نعمتهاى ظاهره از روزى فرزندان صالح بسيار و نعمتهاى باطنه را كه آن علوم و هدايت و اخلاص و رضا و شكر و صبر است طلب مى‌كنم، و بسيار است كه بركت را بر نعمتهاى ظاهره استعمال مى‌نمايند.

و از تو سؤال مى‌كنم كه در اين ماه مطهر شوم از گناهان كه مرا بيامرزى و چركنت گناهان از من زايل گردد و بعد از اين نيز مطهر باشم كه فعلى كه خلاف رضاى تو باشد حتى مباحات را نكنم، و از تو سؤال مى‌كنم روى فراخ را در اين ماه، و از تو سؤال مى‌كنم بهترين چيزهاى اين ماه را و بهترين خوبيهاى بعد از