لوامع صاحبقرانی مشهور به شرح فقیه - علامه مجلسی - الصفحة ٤٢٦ - اگر گمان كرد افطار شده ولى نشده بود

نمى‌كند و علما حمل كرده‌اند آن حديث را بر صورتى كه او را ظن غالب به همرسيده باشد.

(و روى حمّاد عن حريز عن زرارة قال قال ابو جعفر صلوات اللَّه عليه وقت المغرب اذا غاب القرص فان رايته بعد ذلك و قد صلّيت اعدت الصّلاة و مضى صومك و تكفّ عن الطّعام ان كنت اصبت منه شيئا و كذلك روى زيد الشّحّام عن ابى عبد اللَّه صلوات اللَّه عليه و بهذه الاخبار افتى و لا افتى بالخبر الّذى أوجب القضاء عليه لأنّه رواية سماعة بن مهران و كان واقفيّا)

و به اسانيد صحيحه و حسنه كالصحيحه منقول است كه حضرت امام محمد باقر صلوات اللَّه عليه فرمودند كه وقت شام وقتى است كه قرص آفتاب غايب شود پس اگر به گمان فرو رفتن آفتاب نماز كرده باشى و افطار كرده باشى و بعد از آن ابر بر طرف شود نماز را اعاده مى‌كنى چون پيش از وقت واقع شده است و روزه‌ات صحيح است اگر چيزى خورده باشى و بعد از آن چيزى نمى‌خورى و به همين نحو روايت كرده است زيد از حضرت امام جعفر صادق صلوات اللَّه عليه و من باين اخبار عمل مى‌كنم و فتوى مى‌دهم و فتوى نمى‌دهم به خبرى كه واقع است كه واجبست كه قضا كند زيرا كه آن خبر بروايت سماعة بن مهرانست و او واقفى بوده است يعنى بعد از حضرت امام موسى كاظم صلوات اللَّه عليه به امامى ديگر قايل نيست و اعتقاد واقفيه آنست كه آن حضرت مهديست و غايب شده است و بعضى نقل كرده‌اند كه سماعه در سال وفات حضرت امام جعفر صادق صلوات اللَّه عليه پيش از آن حضرت فوت شده است و فوت حضرت امام موسى كاظم بعد از وفات امام جعفر صادق است به سى و سه سال‌