لوامع صاحبقرانی مشهور به شرح فقیه - علامه مجلسی - الصفحة ٦٩٨ - اگر در اعتكاف حيض شود

يرجع و لا يخرج فى شى‌ء الّا لجنازة او يعود مريضا و لا يجلس حتّى يرجع قال و اعتكاف المرأة مثل ذلك)

و به اسانيد متكثره صحيحه منقول است كه حضرت امام جعفر صادق صلوات اللَّه عليه فرمودند كه سزاوار نيست معتكف را كه از مسجد بيرون رود مگر از جهة حاجتى كه ناچار باشد او را از آن حاجت و چون بيرون رود ننشيند تا برگردد مگر از جهة قضاى حاجت يا مراد نشستن در زير مسقف باشد يا عبث و بيرون نرود از جهت چيزى مگر از جهة تشييع جنازه مؤمنى يا عيادت بيمارى و ننشيند تا برگردد و ظاهرش آن است كه عيادت را ايستاده مى‌كند و حضرت فرمودند كه اعتكاف زن نيز چنين است.

و در صحيح از عبد اللَّه ابن سنان منقول است كه حضرت امام جعفر صادق صلوات اللَّه عليه فرمودند كه معتكف بيرون نمى‌تواند رفت مگر به نماز جمعه يا جنازه مؤمنى يا به بيت الخلا رود.

[اگر در اعتكاف حيض شود]

(و فى رواية صفوان بن يحيى عن عبد الرّحمن بن الحجّاج عن ابى عبد اللَّه صلوات اللَّه عليه قال اذا مرض المعتكف او طمثت المرأة المعتكفة فانّه ياتى بيته ثمّ يعيده اذا برأ و يصوم)

و در حسن كالصحيح و در صحيح منقول است كه حضرت امام جعفر صادق صلوات اللَّه عليه فرمودند كه هر گاه معتكف بيمار شود يا زن معتكفه حايض شود به خانه خود مى‌آيد تا كوفت زايل شود و از حيض پاك شود و غسل كند پس اعاده مى‌كنند هر گاه به شوند و روزه توانند گرفت چون روزه شرط است و در مرض صحيح نيست و لبث در مسجد مى‌بايد با صوم و هر دو مانع حايض و نفسايند اما مستحاضه مبناى او بر آن است كه ادخال نجاست با