لوامع صاحبقرانی مشهور به شرح فقیه - علامه مجلسی - الصفحة ٢٦٣ - روزه هيجده ذى الحجه

خود گردانيدم بعد از آن نظر كردم به دلهاى خواص او كه آن حضرات فاطمه زهرا و ائمه معصومينند صلوات اللَّه عليهم كه از طينت او مخلوق بودند و متصف به صفات كماليه او بودند ايشان را ملحق ساختم به او و ايشان را وارثان كتاب خود گردانيدم و محل وحيهاى خود ساختم و منبع علوم و حكم و انوار خود ساختم ايشان را و بذات خود قسم ياد كردم كه معذب نگردانم هرگز به آتش خود كسى را كه مرا بيگانگى اعتقاد داشته باشد و محبت ايشان داشته باشد و ايشان را پيشوايان خود داند.

پس ابو حارثه ايشان را بر سر صحيفه بزرگتر حضرت شيث و صحيفه حضرت ادريس و صحيفه حضرت ابراهيم، و بسفر دويم تورات و به مفتاح چهارم انجيل آورد در هر يك از ديگرى ظاهرتر و مدايح بيشتر بود و اسامى ائمه معصومين صلوات اللَّه عليهم را مفصل خواندند و رسولان آن حضرت كه به آن جا رفته بودند ايمان ايشان قويتر شد و تفصيل اين حكايت كه قريب به چهار جزو است در اقبال ابن طاوس كه عربى هست و فارسى نيز كرده‌ام موجود است و اشاره بذكر حضرت سيد المرسلين و ائمه اثنى عشر صريحا در توراتى كه الحال يهوديان دارند هست و در انجيل بالفعل ايشان در انجيل يوحنا در سوره سى و چهارم يا سى و پنجم است حضرت سيد المرسلين با صفاتش هست و هم چنين در ساير كتب انبيا كه نزد بنده هست موجود است و تفصيلش در عيون اخبار الرضا و غير آن موجود است و خود مقابله كرده‌ام موافقست با كتب يهود و نصارى كه الحال دارند سواى آن چه ائمه معصومين صلوات اللَّه عليهم بيان فرموده‌اند از انجيلى كه تغيير نيافته است و نزد ايشان بوده است و در روضه كافى موجود است.