لوامع صاحبقرانی مشهور به شرح فقیه - علامه مجلسی - الصفحة ٢٦١ - روزه هيجده ذى الحجه

وصى و خليفه اوست.

مؤيد ساختم محمد را به على و بركات و عصمت را در فرزندان او مقرر ساختم، و اين نور ديگر نور فاطمه زهرا است كه بهترين كنيزان من است و بقيه علم منست از احمد كه پيغمبر منست، و اين دو نور ديگر فرزند زادگان محمدند از على و فاطمه و خلف و جانشين پدر و جد خود خواهند بود و اين نورهاى ديگر كه انوار ايشان ظاهر است خلفاء از فرزندان ايشانند ائمه معصومين به درستى كه همه را برگزيده‌ام و همه را مطهر و معصوم گردانيده‌ام از جميع ناشايستها و بر همه بركت كرده‌ام و تفضل نموده‌ام و همه را دانسته پيشوايان خلايق كرده‌ام و روشنى عالم گردانيده‌ام و عالم را بنور كمالات و علوم و هدايات ايشان منور ساخته‌ام.

و چون آدم نظر كرد در آخر ايشان شبح و مثالى ديد كه مى‌درخشيد مانند ستاره صبح پس حق سبحانه و تعالى فرمود كه اى آدم باين خليفه سعادتمند بلاها و غمها و المها از دلهاى بندگان خودم و گناهان از پشتهاى ايشان بر مى‌دارم و زمين را پر از عدل و داد خواهم كرد بعد از آن كه پر از ظلم و قساوت و تزلزل و جور شده باشد.

حضرت آدم گفت خداوندا بزرگوار كسى است كه تو او را بزرگ كرده و عالى مقدار كسى است كه او را بلند مرتبه گردانيده باشى و هر كه را تو بلند و رفيع القدر كنى سزاوار است او را كه چنين باشد پس اى خداوند منعمى كه نعمتهاى ترا انقطاع نيست، و اى احسان كننده كه احسانهاى ترا زوال نه، بچه چيز اين بندگان عالى مقدارت از شرف عطاى او مشرف شده‌اند باين مراتب عاليه و اين رتبه‌هاى عظيمه رفيعه، و هم چنين هر كرا بلند مرتبه گردانيده از