لوامع صاحبقرانی مشهور به شرح فقیه - علامه مجلسی - الصفحة ٢٦٠ - روزه هيجده ذى الحجه

ديد كه نور حضرت محمد است ٦ و ديدم كه عالم پر شد از بوى خوش، ديگر نظر كرد ديد كه چهار نور از چهار جانب او را احاطه كرده‌اند و اين انوار بنور او اشبه بودند و از عقب اين انوار انوار ديگر ديد كه در روشنايى و عظمت شبيه باين انوار بودند و در عقب اين انوار انوار ديگر ديد كم‌نورتر از آنها بعدد ستاره‌هاى آسمان و اينها متفاوت بودند بعضى از اينها از بعضى روشنتر بود، ديگر سياهى ديد مانند شب تار از اطراف مانند سيل مى‌آمدند تا آن كه عالم را سياه كردند با نهايت قباحت و بد بويى حضرت آدم از مشاهده اينها حيران شد و گفت اى خداوندى كه هر غيبى نزد تو ظاهر و هويداست و اى آمرزنده گناهان و اى صاحب قدرت قاهره و اى صاحب مشيت غالبه كيست اين خلق سعادتمند كه او را مكرم ساختى و بر همه عالميان او را رفعت و بلندى كرامت فرمودى و كيستند اين انوارى كه آن نور اكبر را احاطه كرده‌اند پس حق سبحانه و تعالى وحى كرد به او كه اين جماعت وسيله تو و وسيله سعادتمندان خلق منند كه در هر امرى كه ايشان را پيش مى‌آيد در خلاصى از آن ايشان را وسيله مى‌سازند و مى‌گويند الهى بحق ايشان كه مرا نجات ده فلان حاجت مرا بر آور به فلان رتبه مرا برسان.

ايشانند كه بر همه عالميان سبقت و پيشى گرفته‌اند با قرار به وحدانيت من، ايشانند كه شفاعت كنندگان خلايقند و شفاعت ايشان مقبول است، ايشانند كه عالميان ايشان را شفيع خود مى‌گردانند در دنيا و عقبى و اين احمد ٦ بهتر و اكمل و اشرف و سيد ايشان است، و بهترين مخلوقات من است او را دانسته از همه خلايق برگزيده‌ام يعنى مستحق برگزيدن بود و نام او را از نام خودم بيرون آوردم منم محمود و اوست محمد، و اين نور مثل اوست و برادر اوست و