لوامع صاحبقرانی مشهور به شرح فقیه - علامه مجلسی - الصفحة ٢٩٤ - باب ثواب صوم شعبان

از پدران بزرگوار تو روزه شعبان را مى‌گرفته‌اند حضرت فرمودند كه بهترين پدران من حضرت سيد المرسلين ٦ بودند و اكثر روزه آن حضرت در شعبان بود و از اين حديث ظاهر نمى‌شود كه وصل مى‌فرمودند يا فصل و كل را مى‌گرفتند يا بعض بلكه در كل اظهر است.

و صدوق احاديث بسيار از عامه روايت كرده است ردا عليهم كه حضرت سيد المرسلين ٦ كل را مى‌گرفتند و وصل مى‌كردند و هم چنين از خاصه، و در هيچ حديثى نيست آن چه در اينجا ذكر كرده است كه گاهى فصل مى‌كردند و گاهى وصل مگر حكايتى حديثى كه كلينى رضى اللَّه عنه ذكر كرده است بعد از احاديث صحيحه كه حضرت سيد المرسلين شعبان را روزه مى‌داشتند، و اما آن چه از آن حضرت صلوات اللَّه عليه پرسيده‌اند از روزه شعبان و حضرت فرموده‌اند كه رسول خدا ٦ روزه شعبان را نگرفتند و هيچ يك از آباى من نگرفته است از اين جهت فرموده‌اند كه قومى را كه آن خطابيه بودند اعتقاد اين بود كه روزه شعبان فرض است مثل روزه ماه رمضان و اگر كسى افطار كند آن را كفاره مى‌بايد داد مثل ماه رمضان پس عالم صلوات اللَّه كه نفى فرموده‌اند كه نگرفته‌اند نفى وجوب آن فرموده‌اند يعنى بعنوان وجوب نگرفته‌اند تا تكذيب قول آن جماعت كنند و شيخ رحمة اللَّه عليه نيز چنين ذكر كرده است و گفته است كه آن جماعت اتباع ابو الخطاب بودند و احاديث بسيار وارد است كه آن حضرت روزه شعبان و سه روز هر ماه را مداومت مى‌فرمودند تا دو برابر فريضه باشد و بر اين حال از دنيا رفتند و دور نيست كه غرض صدوق از اين گفتگو رد مذهب خطابيه باشد.

(و قال الصّادق صلوات اللَّه عليه من صام ثلاثة ايّام من اخر شعبان‌