لوامع صاحبقرانی مشهور به شرح فقیه - علامه مجلسی - الصفحة ٣٩٣ - صايم نرگس را نبويد

جعفر مروزيست كه گفت از او شنيدم كه مى‌گفت كه هر گاه صايم در ماه رمضان مضمضه يا استنشاق كند عمدا يا ببويد بوى غليظى را يا يورتى را بروبد و غبار به حلق و بينى او برود پس بر اوست كه دو ماه پى در پى روزه بدارد زيرا كه اينها روزه را باطل مى‌كنند مانند اكل و شرب و جماع و سليمان در كتب رجال مذكور نيست و معلوم نيست كه از كه سؤال كرده است با آن كه در مضمضه و استنشاق عمدا كفاره ذكر كرده است و احاديث مضمضه گذشت كه اگر عبث باشد از جهة رفع تشنگى قضا مى‌كند و بس و اين حديث را حمل بر عبث مى‌بايد كرد و كفاره را حمل بر استحباب و ممكن است كه مراد اين باشد كه عمدا مضمضه و استنشاق كند كه آب را بخورد عمدا در استنشاق مانند سعوط و همه را حمل بر استحباب كردن اظهر است.

(و كان الصّادق صلوات اللَّه عليه اذا صام يشمّ الرّيحان فسئل عن ذلك فقال اكره ان اخلط صومى بلذّة.)

و كالصحيح منقول است از حسن بن راشد كه آن حضرت صلوات اللَّه عليه وقتى كه روزه مى‌گرفتند گل نمى‌بوييدند پس من از آن حضرت وجه پرسيدم حضرت فرمودند كه كراهت دارم كه روزه‌ام را مخلوط سازم بلذّتى چون در بلاد حاره لذتى به بوئيدن گلها نمى‌رسد.

و در موثق از حسن بن راشد منقولست كه آن حضرت صلوات اللَّه عليه فرمودند كه صايم گل را نبويد.

و در قوى از حسن صيقل منقول است كه از آن حضرت صلوات اللَّه عليه سؤال كردم كه صايم جامه را تر مى‌تواند كرد و جامه تر كرده را مى‌تواند پوشيد فرمودند كه نه و گل را نيز نمى‌بويد.