لوامع صاحبقرانی مشهور به شرح فقیه - علامه مجلسی - الصفحة ٥٥٣ - اگر دو ماه نتواند پشت سر هم به جا آورد

كتاب ابو بصير برداشته است.

[اگر دو ماه نتواند پشت سر هم به جا آورد]

(و اذا وجب على الرّجل صيام شهرين متتابعين فصام شهرا و لم يصم من الشّهر الثّانى شيئا فعليه ان يعيد صومه و لم يجزه الشّهر الاوّل الّا ان يكون افطر لمرض فله ان يبنى على ما صام فانّ اللَّه عزّ و جلّ حبسه فان صام شهرا و صام من الشّهر الثّانى ايّاما ثمّ افطر فعليه ان يبنى على ما صام)

عبارت فقه رضوى است كه هر گاه واجب شود بر شخصى دو ماه پى در پى خواه در كفاره ماه رمضان باشد و خواه غير آن و يك ماه را پى در پى بگيرد و از ماه دويم چيزى نگرفته باشد و افطار كند پس بر اوست كه همه را از سر گيرد و ماه اول مجزى نيست او را مگر آن كه افطارش از جهة بيمارى باشد كه در اين صورت بعد از صحت بنا مى‌نهد بر آن چه روزه گرفته است و تمام مى‌كند آن را زيرا كه حق سبحانه و تعالى او را حبس كرده بود و او اولى است به قبول عذر بنده و اگر يك ماه روزه بدارد و از ماه دويم چند روز روزه گرفته باشد و افطار كند بنا مى‌نهد بر آن چه روزه گرفته است.

بدان كه در فقه رضوى عبارت آخر مقدم است و در اينجا افطار مذكور بود در عبارت دويم و در كار نبود و صدوق مقدم را مؤخر كرده است و غافل شده است از اين معنى و عبارت ناخوش شده است و آن كه در تتابع يك ماه و چند روز بايد بر سبيل استحباب است و يك ماه و يك روز كافى است و در فقه رضوى اشعارى باين كرده است در آنجا كه گفته است كه از ماه دويم هيچ چيز نگرفته باشد كه مشعر است بر آن كه يك ماه و يك روز كافى است و اين فساد نيز از تقديم مؤخر ناشى شده است و بر اين مضامين احاديث صحيحه وارد شده است و مى‌آيد.