لوامع صاحبقرانی مشهور به شرح فقیه - علامه مجلسی - الصفحة ٩٩ - صدقه نفى فقر مىكند
باب فضل الصّدقة
اين بابى است در بيان فضيلت تصدقات اعم از واجب و سنت و گاهى در مستحبات اطلاق مىكنند و آياتى كه در اين باب واقع است از حد حصر بيرونست و اگر كسى اندكى عربى داند اكثر آيات را مىفهمد و إن شاء اللَّه در تفسير قرآن بسط آنها خواهد شد إن شاء اللَّه تعالى
[قيامت و صدقه]
(قال رسول اللَّه ٦ ارض القيمة نار ما خلا ظلّ المؤمن فانّ صدقته تظلّه)
منقول است در قوى از آن حضرت ٦ كه زمين صحراى قيامت بمنزله آتش است در گرمى يا آتش است چون آفتاب نزديكست بمقدار ثلث فرسخ و الحال كه چهار هزار ساله را هست در تابستان بلاد ما يك ساعت توقف در آفتاب نمىتوان كرد و در مانند حجاز كه مكه معظمه و مدينه مشرفه و ما بين الحرمين است سنگها را گداخته كه مانند شبكه شده است به اعتبار آن كه اندكى به آفتاب نزديكتر است بغير از سايه مؤمن كه آتش نيست به سبب آن كه تصدق او سايه بان او مىشود در آن صحرا يا آن كه به سبب تصدق در سايه عرش خواهد بود و چون تصدق سبب آنست پس گويا كه در سايه صدقه است
[صدقه نفى فقر مىكند]
(و قال ابو جعفر صلوات اللَّه عليه البرّ و الصّدقة ينفيان الفقر و يزيدان فى العمر و يدفعان عن صاحبهما سبعين ميتة سوء)