لوامع صاحبقرانی مشهور به شرح فقیه - علامه مجلسی - الصفحة ٩٧ - باب ثواب اصطناع المعروف إلى العلوية

ايشان كيستند ندا رسد كه اى اهل محشر از ايشان بپرسيد پس اهل محشر از ايشان پرسند كه شما كيستيد ايشان گويند كه ما علويّانيم ما ذريّت محمديم رسول خدا، و ما اولاد على ولى اللّه‌ايم ماييم مخصوصان به كرامتهاى الهى ماييم ايمنان از عذاب الهى پس ندا رسد به ايشان از جانب خداوند رحمان كه شفاعت كنيد دوستان خود را و اهل مودّت خود را كه شما ايشان را دوست داريد يا ايشان با شما دوستى كرده باشند و شيعيان خود را پس هر كرا شفاعت كنند شفاعت ايشان مقبول گردد.

و كالصحيح منقول است كه حضرت امام رضا صلوات اللَّه عليه فرمودند كه نظر كردن به ذريّت ما عبادتست پس عرض نمودند كه نظر كردن بائمه معصومين صلوات اللَّه عليهم عبادتست يا بجميع ذريّت حضرت فرمودند كه نظر كردن به همه ذريّت حضرت سيد المرسلين صلوات اللَّه عليه عبادتست و چون حضرت امير المؤمنين ٧ نفس نبى است نظر به ذريّت آن حضرت نيز عبادتست على الاظهر.

و كالصحيح از حضرت سيد المرسلين ٦ منقول است كه چون در مقام محمود شفاعت خواهم ايستادن شفاعت خواهم كرد اصحاب كباير امت خود را و حق سبحانه و تعالى قبول خواهد فرمود و اللَّه كه شفاعت نخواهم كرد كسى را كه ذريّت مرا آزارى رسانيده باشد.

و در صحيح از آن حضرت ٦ منقول است كه هر كه خواهد وسيله داشته باشد از جهة شفاعت من او را يا احسانى بر من داشته باشد كه البته او را شفاعت كنم بايد كه احسان كند به اهل بيت من و ايشان را خوشحال گرداند.