لوامع صاحبقرانی مشهور به شرح فقیه - علامه مجلسی - الصفحة ٣٠٠ - خطبه پيامبر قبل از رمضان

مثل خود كنند كه محتاج به كسى نباشند، و اين ماهى است كه حق سبحانه و تعالى در اين ماه روزى مؤمنان را زياده مى‌كند و هر كه مؤمنى روزه دار را افطار فرمايد چنانست نزد حق سبحانه و تعالى كه بنده آزاد كرده باشد و گناهان گذشته او را مى‌آمرزند.

پس عرض نمودند كه يا رسول اللَّه همه را قدرت نيست كه شخصى را افطار فرمايند كه او را سير كنند حضرت فرمودند كه بتحقيق كه حق سبحانه و تعالى كريمست و اين ثواب را مى‌دهد به كسى كه قدرت نداشته باشد مگر بر دهن چشى از شير خالص يا شير مخلوط به آب يا شربتى از آب شيرين يا چند دانه خرما كه قدرت بر بيشتر از اين نداشته باشد، و هر كه در اين ماه بار بندگان خود را سبك گرداند حق سبحانه و تعالى در روز قيامت حساب او را آسان گرداند و اين ماهى است كه اول او رحمت است يعنى دهه اول، و ميان آن آمرزش گناهانست، و آخرش اجابت دعاهاست، و آزادى از آتش دوزخ و ناچار است شما را از چهار چيز كه بدو چيز از آن خداوند خود را خوشنود گردانيد، و دو چيز ديگر ضرور است شما را اما آن دو چيزى كه خدا را خوشنود مى‌گردانيد شهادتين است كه اين دو كلمه را بسيار بگوئيد يا اعتقادات خود را درست كنيد تا روزه فايده داشته باشد و آن گواهى است، و اعتقاد يقين به وحدانيت الهى، و اعتقاد به پيغمبرى من و به آن چه من آن را آورده‌ام و عمده آن امامت ائمه معصومين است صلوات اللَّه عليهم و اعتقاد به حشر و نشر و ثواب و عقاب در بهشت و دوزخ و اما آن چه ضرور است يكى آن كه از حق سبحانه و تعالى حاجات خود را به دعا طلب نماييد و بهشت را بطلبيد، و دويم دعا كنيد عافيت دنيا را از بلاها و مصايب و پناه بريد به خداوند خود از عذاب او در