لوامع صاحبقرانی مشهور به شرح فقیه - علامه مجلسی - الصفحة ٣١١ - كسى كه رمضان آمرزيده نشود

مايع باشد يا اعم تا شامل بنك نيز باشد، يا كسى كه عداوت داشته باشد با مؤمنان، يا كسى كه صاحب دو شاه باشد گفت عرض نمودم كه صاحب دو شاه كيست حضرت فرمودند كه شطرنج است كه به آن قمار بازى مى‌كنند و دو لعبت را شاه ناميده‌اند و چون در اول حديث با حديث سابق موافق بود و اين حديث مشتمل بر زيادتى بود تا الا را انداخت كه تا ظاهر شود كه در آخر زيادتى دارد و بسيارى از محدثين از جهة اختصار چنين مى‌كنند.

[آزادى اسير در رمضان‌]

(و كان رسول اللَّه صلّى اللَّه عليه و اله اذا دخل شهر رمضان اطلق كلّ اسير و اعطى كلّ سائل)

و صدوق بسند خود از عبد اللَّه بن عباس روايت كرده است كه حضرت سيد المرسلين ٦ چون داخل مى‌شده ماه رمضان هر اسيرى كه نزد آن حضرت بود كه مخير بودند ميانه منّت نهادن و فدا گرفتن يا مخير بودند ميان كشتن يا منت نهادن يا فدا گرفتن منت مى‌نهادند بر او و او را رها مى‌كردند از جهة تعظيم ماه رمضان، و هر سايلى كه از آن حضرت سؤال مى‌كرد رد نمى‌فرمودند و به او عطا مى‌كردند هر چند مستحق عطا نبود.

[كسى كه رمضان آمرزيده نشود]

(و روى هشام بن الحكم عن ابى عبد اللَّه صلوات اللَّه عليه قال من لم يغفر له فى شهر رمضان لم يغفر له إلى قابل الّا ان يشهد عرفة)

و در صحيح بنه سند منقول است كه حضرت امام جعفر صادق صلوات اللَّه عليه فرمودند كه هر كرا نيامرزند در ماه رمضان ديگر نخواهند آمرزيد مگر آن كه عرفه را دريابد به آن كه حج رود يا در هر جا كه باشد مشغول دعا و تضرع و زارى باشد چون اين دو وقت بار عام داده‌اند و هر شب چندين هزار كس را مى‌آمرزند هر كه اندك قابليّت رحمت الهى را دارد البته مغفور مى‌شود پس‌