لوامع صاحبقرانی مشهور به شرح فقیه - علامه مجلسی - الصفحة ٢٥١ - روزه هيجده ذى الحجه

آدم طلب آمرزش مى‌كنند و آن روزيست كه حق سبحانه و تعالى امر مى‌كند نويسندگان اعمال را كه قلم بردارند تا سه روز از دوست داران و شيعيان ايشان و بر ايشان گناه ننويسند از جهة كرامت حضرت سيد المرسلين و ائمه طاهرين صلوات اللَّه عليهم، و آن روزيست كه حق سبحانه و تعالى اين روز را از جهة محمد و آل او و خويشان او مقرر فرموده است، و اين روزيست كه حق سبحانه و تعالى زياده مى‌كند مال كسى را كه در اين روز عبادت كرده باشد و توسعه بر عيال و بر خود و بر برادران مؤمن كرده باشد و او را از آتش دوزخ آزاد مى‌كند، و اين روزيست كه حق سبحانه و تعالى سعى شيعيان حضرات ائمه معصومين را مشكور و مقبول مى‌كند و گناهان ايشان را مغفور مى‌گرداند و اعمال ايشان را مقبول مى‌گرداند، و اين روزيست كه غمها و المها را از دل شيعيان بر مى‌دارند و اين روزيست كه گناهان را از پشتهاى ايشان مى‌اندازند، و اين روز بخشش و عطاست، و اين روزيست كه علم را نشر مى‌كنند كه همه كس بداند امامت آن حضرت را و اين روز بشارتست و اين عيد بزرگتر حق سبحانه و تعالى است و اين روز استجابت دعواتست و اين روز موقف عظيم است در غدير خم و اين روزيست كه بنى عباس جامهاى سياه را به سبب آن حضرت كندند و جامهاى سبز پوشيدند، و اين روز شرط مشروط است كه حضرت سيد المرسلين ٦ بر عالميان شرط فرمودند كه هر كه اعتقاد به امامت امير المؤمنين و يازده فرزندش كند آتش دوزخ بر او حرام باشد و اين روزيست كه غمها زايل مى‌شود و اين روزيست كه گناهان شيعيان مغفور مى‌شود و اين روز شيعيان است.