لوامع صاحبقرانی مشهور به شرح فقیه - علامه مجلسی - الصفحة ٣٣٩ - دعا امام كاظم ع

است چنانكه بسيارى از علما باين غلط مبتلايند.

و خداوندا پناه به تو مى‌آورم و آورده‌ام از آن كه گناهان احاطه كنند مرا يا ظلم من يا ستمى بر نفس خود كنم يا متابعت كنم هواهاى نفسانى را يا مشغول گردم به خواهشهاى خودم و اينها مانع شوند از آن كه رحمت و خوشنودى تو شامل احوال من شود و به سبب اينها لطف خود را از من باز دارى و در معرض غضب و عذاب تو درآيم از اينها همه، پناه به تو مى‌آورم كه مرا از اينها در حفظ حمايت خود درآورى.

خداوندا توفيق كرامت كن مرا كه به جا آورم هر عملى را كه شايسته درگاه تو باشد و به سبب آن از من راضى و خوشنود شوى و مرا به قرب خود سر افراز كن.

خداوندا چنانكه از حضرت سيد المرسلين ٦ دفع كردى هول دشمنانش را در همه جنگها خصوصا در جنگ احزاب و غم او را زايل گردانيدى به كشتن عمرو بن عبد و دبر دست حضرت امير المؤمنين صلوات اللَّه عليه و دفع كردى بلاها را از آن حضرت به آن كه لشكر اعدا را سنگ باران كردى و همه گريختند و دست كردى وعده فتحى را كه به آن حضرت داده بودى و عهد خود را راست كردى به دفع ايشان.

خداوندا بهمان عنوان فضل خود را شامل حال ما كن و دفع كن در اين سال ترسها و بيمها و آفتها و بيماريها و فتنها و ضررها و بديها و اندوهها را و تنگى معاش را در اين سال و به رحمت خودت برسان ما را به تمامى عافيت و بتمام كردن و دايم ساختن نعمتت را بر من تا وقتى كه اجل مقدر برسد هميشه در رفاهيت باشم، سؤال مى‌كنم از تو مانند سؤال كردن بنده كه بد كرده باشد و