لوامع صاحبقرانی مشهور به شرح فقیه - علامه مجلسی - الصفحة ٢٤٢ - روزه هيجده ذى الحجه

بگذارد كه عبادت الهى كند و كدامين عبادت باين مى‌رسد.

و جمعى از علماء اهل سنة كه شقاوت ايشان بيشتر است خود را فريب مى‌دهند كه هيچ شك نيست در وفور كمالات و كثرت فضايل آن حضرت و ليكن اينها دلالت نمى‌كند بر افضليت بمعنى كثرت ثواب گاه باشد كه در ضمير ابو بكر چيزى باشد كه به سبب آن افضل باشد، و در واقع در ضمير او بغير از عداوت على بن ابى طالب نبود چنانكه ايشان نيز مى‌دانند و حق سبحانه و تعالى مى‌فرمايد كه اين جماعت خدعه مى‌كنند با خدا و رسول و در واقع فريب نمى‌دهند مگر خود را پس فرمودند كه فريب مدهيد خداوند خود را و تقرب جوئيد به خداوند خود به توحيد او و به اطاعت جمعى كه شما را امر فرموده است به اطاعت ايشان و دست مزنيد به اباطيل كافران و شبهات ايشان و رو مكنيد به ضلالت و گمراهى كه گمراه شويد از راه حق به سبب متابعت جمعى كه خود گمراهند و ديگران را از راه كم مى‌كنند چنانكه حق سبحانه و تعالى مى‌فرمايد در مذمت جمعى كه در روز قيامت گويند كه ما اطاعت كرديم بزرگان خود را و ما را گمراه كردند خداوندا ايشان را معذب ساز بدو نوع از عذاب يكى از جهة گمراهى ايشان كه حقرا دانسته ترك نمودند ديگر آن كه ما بى‌چارگان را گمراه كردند و ايشان را لعنت كن لعنت بزرگ.

و ديگر حق سبحانه و تعالى فرموده است كه ياد كن منازعه ايشان را در جهنم كه ضعيفان به متكبران گويند كه در دار دنيا ما متابعت شما كرديم آيا مى‌توانيد كه دفع نماييد از ما عذاب الهى را اندكى ايشان، در جواب گويند كه ما و شما در دنيا برابر بوديم در گمراهى خود، بد كرديم ما و شما همه كه تكبر كرديم، و كسانى را كه حق سبحانه و تعالى واجب الاطاعه گردانيده بود از انبياء و