لوامع صاحبقرانی مشهور به شرح فقیه - علامه مجلسی - الصفحة ٣٨٦ - تماس با زنان

باشد يا مانند آن‌

[تماس با زنان‌]

(و لو انّ رجلا لصق بأهله فى شهر رمضان فادفق كان عليه عتق رقبة)

عبارت فقه است كه اگر شخصى بچسبد به اهلش يعنى بدن خود را برهنه به بدن او رساند در ماه رمضان و منى بيايد از او بر اوست كه بنده آزاد كند.

و منقول است در صحيح از عبد الرحمن كه گفت سؤال كردم از حضرت امام جعفر صادق صلوات اللَّه عليه از شخصى كه عبث كند با زنش و ظاهرا مراد از عبث افعالى است كه غالبا سبب منى مى‌شود و مانند وطى در دبر يا در ميان رانها از پيش يا از پس هر دو برهنه باشند و بهم چسبند در ماه رمضان تا او را منى بيايد حضرت فرمودند كه بر اوست كفاره مانند كفاره كسى كه در روزه با اهل خود جماع كند.

و در صحيح از عبد الرحمن منقول است كه گفت سؤال كردم از حضرت امام موسى كاظم صلوات اللَّه عليه از كسى كه عبث كند با اهلش در ماه رمضان تا آن كه منى بيايد ايشان را بى آن كه جماع كرده باشند حضرت فرمودند كه بر هر يك از مرد و زن كفاره كسى است كه با اهلش جماع كند و به چند سند صحيح ديگر از عبد الرحمن به همين نحو وارد است.

و در موثق كالصحيح از سماعه منقول است كه گفت از آن حضرت سؤال كردم از شخصى كه به اهل خود چسبد و از او منى بيايد حضرت فرمودند كه بر اوست كه شصت مسكين را طعام دهد هر مسكينى را مدّى و از اين اخبار ظاهر شد كه هر گاه عملى كند كه بحسب غالب سبب آمدن منى باشد و منى بيايد كفاره مى‌بايد داد و ظاهر مى‌شود كه حرام نباشد و سبب كفاره باشد و استبعادى ندارد چنانكه در بقاء بر جنابت نيز خواهد آمد و اكثر علماء حمل كرده‌اند