لوامع صاحبقرانی مشهور به شرح فقیه - علامه مجلسی - الصفحة ٣١٦ - روزه رمضان قبل از اسلام بر كسى واجب نبود

و در موثق كالصحيح منقول است از ابن فضال از حضرت ابى الحسن على بن موسى الرضا صلوات اللَّه عليهما از آباء بزرگوارش صلوات اللَّه عليهم كه حضرت امير المؤمنين صلوات اللَّه عليه فرمودند كه روزى حضرت سيد المرسلين ٦ خطبه فرمودند مشتمل بر حمد و ثناى الهى پس فرمودند كه اى مردمان به درستى كه ماه حق سبحانه و تعالى روز بسوى شما كرده است و مى‌آيد با بركت و رحمت و مغفرت، ماهى است كه نزد حق سبحانه و تعالى بهترين ماههاست و روزهاى آن بهترين روزهاست و شبهاى آن بهترين شبهاست و ساعات آن بهترين ساعتهاست، ماهى است كه شما را در اين ماه به ضيافت الهى خوانده‌اند و شما را از اهل كرامت الهى كرده‌اند، در اين ماه نفسى كه مى‌كشيد در نامه عمل شما تسبيح مى‌نويسند و خواب شما در اين ماه عبادتست و عمل شما مقبول است و دعاى شما مستجابست پس أولا سؤال كنيد پروردگار خود را با نيتهاى خالص راست درست و با دلهاى پاكيزه و مطهر از بغض و حسد و ريا و كبر و عجب كه توفيق كرامت فرمايد شما را كه روزه اين ماه را به نحوى كه مطلوبست بگيريد و توفيق دهد كه تلاوت كنيد قرآن مجيد را چنانكه حق تلاوت آنست كه به درستى كه شقى كسى است كه در اين ماه بزرگوار از مغفرت الهى محروم ماند.

و ياد كنيد از گرسنگى و تشنگى روزه گرسنگى و تشنگى قيامت را و تصدّق كنيد بر فقرا و مساكين خود از مؤمنان و تعظيم كنيد پيران خود را و رحم كنيد اطفال خود را و احسان كنيد خويشان خود را يعنى در همه كه مؤمن باشند يعنى شيعه اثنا عشرى باشند و اگر صالح باشند نور على نور خواهد بود، و زبانهاى خود را نگاه داريد از غير ياد خدا و يا از معاصى و به پوشانيد چشمهاى‌