لوامع صاحبقرانی مشهور به شرح فقیه - علامه مجلسی - الصفحة ٢٦٢ - روزه هيجده ذى الحجه

پيغمبران مرسلت بچه وجه باين تشريفات مخلع گشته‌اند.

پس خداوند عالميان جل و جلاله فرمود كه منم خداوند رحمانى كه بجز من خداوندى نيست و بخشاينده و مهربانم و بزرگوار و نيكو كردارم و علام الغيوبم و هر پنهانى نزد من آشكار است و هر چه خواهد شد در ابد آباد در ازل آزال مى‌دانم كه چه خواهد شد و هر چه نخواهد شد مى‌دانم كه اگر شود چه مفسده دارد و چون نظر كردم به دلهاى بندگان خودم نديدم كسى را كه اطاعت بيشتر كند و خير خواهى بندگانم بيشتر داشته باشد از انبيا و رسولانم از اين جهت ايشان را برگزيدم و مؤيد ساختم به روح مقدس خودم روح القدس و به كمالات خودم ايشان را مكمل ساختم و قوت تحمل رسالات خود به ايشان عطا فرمودم و ايشان را برگزيدم و بر عالميان زيادتى كرامت فرمودم به رسالات و وحى خودم، و بعد از ايشان هر يكى را اوصيا مقرر فرمودم و رتبها و كمالات و علومى كه بهر يك از رسولان خود عطا فرموده بودم به اوصياى ايشان كه از اقرباى ايشان و خواص ايشان بودند لطف فرمودم و امانت حجتهائى كه انبيا را امين آنها گردانيده بودم به ايشان به امانت دادم و رتبه ايشان را در ميان خلايق بلند گردانيدم تا تدارك كنم شكستگيهايى كه خلق را از فقدان انبيا به همرسيده بود و اعوجاج ايشان را به اوصيا مستقيم گردانم چون من عالم و لطيفم و لطف خود را هرگز از خلق خود باز نمى‌دارم.

و بعد از آن چون نظر كردم به دلهاى اين برگزيدگان پيغمبرانم نيافتم كسى را كه اطاعت من و خير خواهى خلقم در او بيشتر باشد از محمدى كه برگزيده منست و مخصوص و خالص منست دانسته او را بر همه زيادتى دادم و نام او را با نام خود قرين گردانيدم و اطاعت او را اطاعت خود و عصيان او را عصيان‌