لوامع صاحبقرانی مشهور به شرح فقیه - علامه مجلسی - الصفحة ٣٤٢ - دعا امام سجاد ع

اينست كه خداوندا اين ماه رمضانست كه قرآن را در اين ماه از لوح محفوظ به بيت المعمور فرستادى و از آنجا به آسمان اول، و اين ماهيست كه واجبست روزه آن بر كافه عالميان و اين ماهيست كه اكثر عالميان در اين ماه توبه و بازگشت مى‌كنند به خداوند عالميان يا مى‌بايد كه بكنند و اين ماه آمرزش و رحمت است و اين ماه آزاد شدن از آتش جهنم است و سعادت و فيروزى يافتن به بهشت.

خداوندا اين ماه را سلامت دار از جهة من يعنى شبهه در ماهش بهم نرسد يا آن كه از من مخالفتى صادر نشود كه سبب نقصان ماه شود و عبادات اين ماه را از من قبول كن و مدد كن، و يارى ده مرا بر عبادات اين ماه به بهترين ياريهاى خود و توفيق ده مرا در اين ماه از جهة طاعت خودت، و فارغ گردان مرا در اين ماه از جهة عبادت خود و دعاى خود را از جهة تلاوت قرآنت، و بزرگ گردان از جهة من در اين ماه بركت خود را و نيكو گردان از جهة من در اين ماه عافيت و تندرستى را يا عفو از گناهان يا اجتناب از معاصى را يا عافيت مرا بخير گردان در اين ماه، و در تهذيب‌ اصحّ‌ است و اين بهتر است و در كافى و اصلح است يعنى صحيح دار يا اصلاح كن فساد معاصى آن را به عبادت، و چنان كن كه از هيچ عضوى هيچ معصيت صادر نشود و هر عضوى در عبادتى كه از آن عضو طلب كرده صرف آن شود و روزى مرا در اين ماه فراخ گردان و مهمات مرا كفايت كن و دعاى مرا مستجاب گردان و مرا به آرزوهاى خود برسان.

خداوندا ببر از من پينكى را چه جاى خواب يعنى شبهاى آن را به عبادت بسر آورم و اظهر آنست كه از عدم نشاط يعنى تنبلى و سنگينى را در عبادات و ملال، و سستى را از من دور كن و دور گردان از من قساوت قلب را بلكه هميشه گريان باشم و دور كن غفلت را و مغرور شدن و فريفته دنيا شدن را خداوندا