لوامع صاحبقرانی مشهور به شرح فقیه - علامه مجلسی - الصفحة ١١٦ - توسعه بر عيال

اثنا عشرى باشند پس اگر عداوت با اهل بيت داشته باشند به ايشان نمى‌بايد دادن و اگر عداوت نداشته باشند مى‌توان داد. و احاديث بسيار بر اين مضمون منقول است از ائمه معصومين سلام اللَّه عليهم و آيات و احاديث صحيحه متواتره وارد است بر آن كه صله رحم مى‌بايد كرد و از ايشان قطع نمى‌بايد كرد و بهترين صلات احسان مالى است خصوصا هر گاه پريشان باشند پس اگر شيعه باشند زكات و خمس واجب را به ايشان دادن اولى است با شرايط ديگر كه گذشت.

[از رحمت الهى دور است كسى كه بار خود را بر دوش مردمان اندازد]

(و قال صلّى اللَّه عليه و اله ملعون ملعون من القى كلّه على النّاس ملعون ملعون من ضيّع من يعول)

و كالصحيح منقول است كه حضرت سيد الانبياء ٦ فرمودند كه از رحمت الهى دور است در دنيا و از رحمت الهى دور است در عقبى كسى كه بار سنگين خود را بر دوش مردمان اندازد به آن كه زن خود را مثلا كه واجب النفقه اوست به خانه پدر و مادرش فرستد كه ايشان نفقه‌اش دهند و يا آن كه قدرت داشته باشد كه كسب كند گدائى كند و آزار مردم باشد مجملا بار خود و بار عيال واجب النفقه خود را اگر تواند تحصيل نمودن بر دوش ديگران گذاشتن بد است و هم چنين ملعون است در دنيا و ملعون است در عقبى كسى كه عيال واجب النفقه خود را ضايع گذارد و از جهة ايشان تحصيل نفقه نكند با قدرت بر آن و ممكن است كه لعنت ثانى از جهة مبالغه باشد و در هر جا ممكن است كه لفظ ملعون انشا باشد كه حضرت هر يك از اين هر دو طايفه را دو لعنت كرده باشد و معنى اول خبر است كه گويا حضرت مى‌فرمايد كه حق سبحانه و تعالى ايشان را لعنت كرده است و نهايت مبالغه است كه بلفظ لعن مكرر باشد

[توسعه بر عيال‌]

(و قال ابو الحسن الرّضا صلوات اللَّه عليه ينبغى للرّجل ان يوسّع‌