لوامع صاحبقرانی مشهور به شرح فقیه - علامه مجلسی - الصفحة ٣٩٨ - جماع كردن با زن خود در ماه رمضان

ظاهر افطار اكل و شرب است و ممكن است تعميم نمودن در هر چه وارد شده باشد كه مفطر صوم است يا موجب قضا و كفاره است و اول اظهر است.

[جماع كردن با زن خود در ماه رمضان‌]

(و روى عبد المؤمن بن القسم الانصارىّ عن ابى جعفر صلوات اللَّه عليه انّ رجلا اتى النّبيّ صلّى اللَّه عليه و اله فقال هلكت و أهلكت فقال و ما أهلكك فقال اتيت امرأتي فى شهر رمضان و انا صائم فقال النّبيّ صلّى اللَّه عليه و اله اعتق رقبة قال لا اجد قال فصم شهرين متتابعين فقال لا اطيق قال تصدّق على ستّين مسكينا قال لا اجد فاتى النّبيّ ٦ بعذق فى مكتل فيه خمسة عشر صاعا من تمر فقال النبيّ ٦ خذها فتصدّق بها فقال و الّذى بعثك بالحقّ نبيّا ما بين لابتيها اهل بيت احوج اليه منّا فقال فكله أنت و أهلك فانّه كفّارة لك)

و كالصحيح منقولست از عبد المؤمن بن قاسم و در بعضى از نسخ ابن الهيثم است و از تصحيف نساخ است از حضرت امام محمد باقر صلوات اللَّه عليه كه شخصى به خدمت حضرت سيد المرسلين ٦ آمد و گفت يا رسول اللَّه خودم هلاك شدم به سبب مخالفت الهى و ديگرى را نيز هلاك گردانيدم به سبب مخالفت، حضرت فرمودند كه چه كار كرده كه سبب هلاك تو شده است گفت جماع كرده‌ام با زن خود در ماه رمضان و روزه بودم پس حضرت نبى ٦ فرمودند كه بنده آزاد كن گفت ندارم بنده را و بهاى بنده را حضرت فرمودند كه پس دو ماه پى در پى روزه بگير گفت طاقت ندارم حضرت فرمودند كه تصدق كن بر شصت مسكين گفت ندارم اتفاقا از جهة آن حضرت زنبيلى از خرما آوردند كه در آنجا پانزده صاع بود كه شصت مد