لوامع صاحبقرانی مشهور به شرح فقیه - علامه مجلسی - الصفحة ١٥٧ - صوم مخصوص منست و من جزا مىدهم به سبب روزه

چون خبرى نقل كند دروغ نگويد، و چون وعده دهد ايشان را خلف وعده نكند چنين شخصى غيبت او حرامست و مروت او كامل است و عدالت او ظاهر است و اخوت با او واجبست.

و صحيحه ابن ابى يعفور نيز قريب باين است و در قوى منقول است از آن حضرت صلوات اللَّه عليه كه فرمودند كه فاسق را غيبت نيست خصوصا هر گاه فسق خود را ظاهر كند، و احاديث در اين باب بسيار است و إن شاء اللَّه در باب عدالت مذكور خواهد شد و احتياط در دين آنست كه زبان خود را از غيبت مطلقا حفظ نمايد كه در اخبار وارد شده است نان خورش سكان جهنم است مگر مبتدعى باشد كه سبب اضلال مردمان شود كه در آن صورت واجبست از باب نهى از منكر هر گاه قدرت داشته باشد بر دفع آن باين عنوان.

[صوم مخصوص منست و من جزا مى‌دهم به سبب روزه‌]

(و قال صلّى اللَّه عليه و اله قال اللَّه تبارك و تعالى الصّوم لي و انا اجزى به و للصّائم فرحتان حين يفطر و حين يلقى ربّه عزّ و جلّ و الّذى نفس محمّد بيده لخلوف فم الصّائم عند اللَّه اطيب من ريح المسك)

و به اسانيد متكثره كالصحيح و صحيح منقول است كه حضرت سيد المرسلين ٦ فرمودند كه حق سبحانه و تعالى فرموده است كه صوم مخصوص منست و من جزا مى‌دهم به سبب روزه چنانكه در حديث به است، و در حديث كالصحيح عليه است يعنى بر روزه من جزا مى‌دهم و صايم را دو خوشحالى هست يكى در وقت افطار، و دويم بعد از مرگ كه وقت ملاقات اوست پروردگار خود را به جزاى عمل از خير و شر و به ثواب و عقاب و بحق آن خداوندى كه جان محمد در قبضه قدرت اوست كه بوى دهن روزه دار نزد