لوامع صاحبقرانی مشهور به شرح فقیه - علامه مجلسی - الصفحة ٥٤ - باب ثواب القرض

باب ثواب القرض‌

(قال الصّادق صلوات اللَّه عليه مكتوب على باب الجنّة الصّدقة بعشرة و القرض بثمانية عشر)

اين بابى است در بيان ثواب قرض، و قرض آنست كه چيزى از كسى بگيرى كه همان را پس دهى اگر مثلى باشد، و قيمتش را پس دهى اگر مثلى نباشد و دين اعم است و آن چيزيست كه در ذمه قرار گيرد مثل ثمن مبيع و مهر زن و ارش جنايت و قرض و امثال اينها، و دور نيست كه در اينجا مراد از قرض دين باشد و شامل قرض دادن و مهلت دادن باشد اما اول اظهر است در اخبار. و مراد مصنف است چون ثواب مهلت دادن را جدا مى‌گويد.

منقول است در موثق كالصحيح از اسحاق كه آن حضرت صلوات اللَّه عليه فرمودند كه بر در بهشت نوشته است كه صدقه را يكى ده در نامه عمل مى‌نويسند و قرض را يكى هجده پس ثواب قرض دو برابر صدقه باشد زيرا كه در صدقه يكى كه ده است پس نمى‌گيرد و زيادتى نه است و در قرض آن چه داده است پس مى‌گيرد و دونه مى‌گيرد و وجه مضاعفه دور نيست كه اين باشد اگر چه در اين زنان منت قرض حسنه بيشتر از منت تصدق است و در واقع غلط مى‌كنند كه اعانت محتاج است بدون منتى كه از لوازم صدقه است و در اينجا منت نيست چون همان را پس خواهد گرفت و اگر نگيرد به زكات خود حساب‌