لوامع صاحبقرانی مشهور به شرح فقیه - علامه مجلسی - الصفحة ١٩٧ - ثواب افطارى دادن

امر آن حضرت بمنزله امر الهى بود و نهى آن حضرت بمنزله نهى الهى بود و بر اين مضمون احاديث صحيحه و حسنه بسيار وارد شده است بلكه متواتر است و آن چه نسبت به آن حضرت شد نسبت به حضرات ائمه معصومين صلوات اللَّه عليهم نيز چنانست و كرده ايشان نيز كرده خداست و گفته ايشان گفته خداست و امر ايشان امر خداست و نهى ايشان نهى خداست و اخبار ديگر نيز خواهد آمد و صدوق نيز همين تفويض را در علل ذكر كرده است در اين باب و چون پيشتر مذكور شد اعاده نكرديم، و در فقه رضوى مذكور است كه از روزه سنت چهار شنبه ميان دو پنجشنبه را و ماه شعبان را روزه بگير تا نقصى كه در فريضه واقع شود اين هر دو روزه آن را تمام كند.

[ثواب افطارى دادن‌]

(و روى داود الرّقّي عن ابى عبد اللَّه صلوات اللَّه عليه قال لا فطارك فى منزل اخيك افضل من صيامك سبعين ضعفا او تسعين ضعفا)

و كالصحيح منقول است كه حضرت امام جعفر صادق صلوات اللَّه عليه فرمودند كه و اللَّه اگر به خانه برادر مؤمن رسى و روزه سنت داشته باشى يا واجب غير معين نيز بر احتمال قوى و افطار كنى آن افطار بهتر است از آن روزه به هفتاد برابر يا نود برابر يعنى راوى شك دارد كه حضرات كدام يك را فرمودند.

(و روى جميل بن درّاج عنه «صلوات اللَّه عليه» انّه قال من دخل على اخيه و هو صائم فافطر عنده و لم يعلمه بصومه فيمنّ عليه كتب اللَّه له صوم سنة)

و در صحيح از جميل منقولست كه حضرت امام جعفر صادق صلوات اللَّه عليه فرمودند كه هر كه داخل شود بر برادر مؤمنش و آن كه داخل شود صائم باشد و نزد او افطار كند و اعلام نكند كه روزه‌ام كه منتى بر او نهد كه از جهة