لوامع صاحبقرانی مشهور به شرح فقیه - علامه مجلسی - الصفحة ٥٦٦ - اگر كسى بميرد و قضاى روزه بر او باشد

صلوات اللَّه عليهما از شخصى كه در ماه مبارك رمضان بيمار باشد و پيش از آن كه صحت يابد بميرد حضرت فرمودند كه بر او چيزى نيست و ليكن قضا مى‌كنند از كسى كه صحت يابد و پيش از آن كه قضا كند بميرد و احاديث مردن در سفر گذشت كه از او قضا مى‌كنند.

و كالصحيح منقول است از حماد بن عثمان از شخصى كه گفت از آن حضرت صلوات اللَّه عليه سؤال كردم از شخصى كه بميرد و بر او قرضى باشد از ماه رمضان كه از او قضا مى‌كند؟ حضرت فرمودند كه هر كه اولى باشد به او عرض كردم كه اگر اولى زنان باشند حضرت فرمودند كه نه مگر مردان.

و در صحيح از منصور منقول است كه سؤال كردم از آن حضرت صلوات اللَّه عليه از شخصى كه بيمار باشد در ماه رمضان و صحت نيابد تا بميرد حضرت فرمودند كه از او قضا نمى‌كنند و پرسيدم از حايضى كه بميرد در ماه رمضان حضرت فرمودند كه از او قضا نمى‌كنند، و صحيحه ابو بصير گذشت به همين مضمون و هم چنين است موثقه كالصحيحه سماعه از آن حضرت صلوات اللَّه عليه.

[اگر كسى بميرد و قضاى روزه بر او باشد]

(و قد روى عن الصّادق صلوات اللَّه عليه انّه قال اذا مات الرّجل و عليه صوم شهر رمضان فليقض عنه من شاء من اهله)

و از آن حضرت صلوات اللَّه عليه مرويست كه فرمودند كه هر گاه شخصى بميرد و روزه رمضان نيز بر او باشد پس بايد كه قضا كند از او هر كه خواهد از اهل ميت و اين حديث ظاهرش استحباب است، و جمعى از علما به اين عمل كرده‌اند اگر چه بر پسر بزرگتر واجب است اما بمنزله دين است چنانكه گذشت پس اگر دينى بر ميت باشد و شخصى تبرع كند و دين او را از