لوامع صاحبقرانی مشهور به شرح فقیه - علامه مجلسی - الصفحة ٦٧ - چهار چيز مقابل چهار چيز

نزد حق سبحانه و تعالى از پير با عبادتى كه بخيل باشد و آن چه بر او واجب باشد از زكات و خمس و غير آن ندهد و آن جوان واجبات ماليه را با زيادتيها دهد و استبعادى ندارد و چون اكثر حقوق ماليه حق الناس است و حق اللَّه به توبه مغفور مى‌شود و حق الناس را توبه نمى‌توان كرد بلكه توبه‌اش دادن است.

(و روى انّ اللَّه تبارك و تعالى أوحى إلى موسى ٧ ان لا تقتل السّامرىّ فانّه سخى)

و مرويست مرسلا كه حق سبحانه و تعالى وحى كرد به حضرت موسى ٧ كه سامرى را مكش كه او سخى است با آن كه آن قسم اعمال از او صادر شده بود به سبب سخاوت و كرم از كشتن خلاص شد.

(و قال النّبيّ ٦ من ادّى ما افترض اللَّه عليه فهو اسخى النّاس)

و آن حضرت ٦ فرمودند كه هر كه ادا كند آن چه را حق سبحانه و تعالى بر او واجب گردانيده است او سخى‌ترين مردمان است و اين حصر اضافى است نسبت به جمعى كه مال بسيار در باطل صرف مى‌كنند و واجبات را اخراج نمى‌كنند.

[چهار چيز مقابل چهار چيز]

(و قال الصّادق صلوات اللَّه عليه من يضمن لي أربعة بأربعة ابيات فى الجنّة؟ أنفق و لا تخف فقرا و أنصف النّاس من نفسك و افش السّلام فى العالم و اترك المراء و ان كنت محقّا)

كلينى و صدوق از معاوية بن وهب روايت كرده‌اند و طريق صدوق به او صحيح است يا حسن كالصحيح كه آن حضرت صلوات اللَّه عليه فرمودند كه كِه ضامن مى‌شود از جهة من چهار چيز را تا من ضامن شوم از جهة او چهار خانه را