لوامع صاحبقرانی مشهور به شرح فقیه - علامه مجلسی - الصفحة ١٩٩ - ثواب افطارى دادن

نيست بلكه روزه تطوع نيز چنين است يا بر عكس بلكه اطلاق اخبار شامل قضاى پيش از ظهر و نذر معين و ساير روزهاى غير معين هست كه خوردن اولى است و اختلاف برادران مؤمن نيز در ثواب دخيل است چنانكه احاديث صحيحه مختلفه در اكثر مثوبات وارد شده است و اختلاف ثوابها بحسب تفاوت احوال مؤمنان است و اللَّه تعالى يعلم.

(و قال ابى رضى اللَّه عنه فى رسالته إليّ اذا اردت سفرا و اردت ان تقدّم من صوم السّنّة شيئا فصم ثلاثة ايّام للشّهر الّذى تريد الخروج فيه)

و پدرم كه حق سبحانه و تعالى از او خوشنود باشد در رساله كه بسوى من فرستاده بود نوشته بود و آن عبارت فقه رضويست كه هر گاه خواهى بسفر روى و خواهى كه از روزه سنت و احتمال دارد كه به تخفيف مراد باشد يعنى از روزه كه در عرض سال مى‌دارد يا جميع سال مى‌دارد بنا بر آن كه هر ده روز كه يك روز مى‌دارد همان است كه همه را داشته است يا سفر يك ساله در پيش داشته باشد و روزه آن يك ماه و سه روز مى‌شود اگر خواهى كه چيزى از آن را مقدم دارى پس سه روز روزه بگير از جهت ماهى كه بيرون مى‌روى و در سفر نمى‌توانى گرفت، و اين تقديم نيز از خصايص اين صوم است.

و در حديث كالصحيح وارد است كه حضرت امام جعفر صادق صلوات اللَّه عليه فرمودند كه من هر گاه مى‌خواهم بسفر روم و در سفر روزه خوب نيست بعوض روزه تصدق مى‌كنم بدل هر روز يك مد از قوت اهلم كه به ايشان مى‌دهم.

و در حديث كالصحيح از عبد اللَّه بن سنان منقولست كه قضا نمى‌كنند