لوامع صاحبقرانی مشهور به شرح فقیه - علامه مجلسی - الصفحة ١٣٠ - هر كه درى از سؤال بر روى خود بگشايد حق درى از فقر بر روى او گشايد

يسال ليس شى‌ء احبّ اليه من ان يسال فلا يستحيى احدكم ان يسال اللَّه عزّ و جلّ من فضله و لو شسع نعل)

و در صحيح از آن حضرت صلوات اللَّه عليه منقولست كه بتحقيق كه اللَّه تعالى از براى خود چيزى را دوست داشته است، و از براى خلق دشمن داشته است كه بندگان از غير او سؤال كنند، و دوست مى‌دارد كه از او سؤال كنند و هيچ چيز نزد حق سبحانه و تعالى محبوبتر از اين نيست كه از او سؤال كنند پس مى‌بايد كه هيچ يك از شما شرم نكنند از آن كه از فضل الهى چيزى سؤال كنند و اگر چه بند نعلين باشد كه از خدا بطلبند و مگوييد كه اين قابل نيست زيرا كه قليل و كثير نزد او يكسان است و مى‌بايد كه هر دو نزد بنده بزرگ باشد چون از جانب اوست.

(و قال الصّادق صلوات اللَّه عليه إيّاكم و سؤال النّاس فانّه ذل فى الدّنيا و فقر تتعجّلونه و حساب طويل يوم القيمة)

و كالصحيح منقول است كه آن حضرت صلوات اللَّه عليه فرمودند كه زنهار كه چيزى از مردمان مطلبيد كه طلب سبب مذلت و خواريست در دار دنيا و فقريست كه خود را به آن مبتلا مى‌كنيد بدست خود و حساب دراز خواهد بود در روز قيامت.

و مرويست كه لقمان به پسرش گفت اى فرزند صبر را كه تلخ است چشيده‌ام و پوست درختان تلخ مزه را خورده‌ام نيافته‌ام چيزى را كه از فقر تلختر باشد پس اگر روزى به آن مبتلا شوى زنهار كه آن را به كسى اظهار مكن كه ايشان ترا خوار مى‌كنند و نزد ايشان بى‌اعتبار مى‌شوى و نفعى به تو نمى‌تواند رسانيد، رو به كسى كن كه فقر را داده است او برطرف مى‌تواند كرد كه از او سؤال كرد كه‌