لوامع صاحبقرانی مشهور به شرح فقیه - علامه مجلسی - الصفحة ١٣١ - هر كه درى از سؤال بر روى خود بگشايد حق درى از فقر بر روى او گشايد

نداد و كه اعتماد به او كرد كه نجات نداد او را

(و قال ابو جعفر صلوات اللَّه عليه لو يعلم السّائل ما فى المسألة ما سال احد احدا و لو يعلم المعطى ما فى العطيّة ما ردّ احد احدا)

و در حسن كالصحيح از محمد منقولست كه حضرت امام محمد باقر صلوات اللَّه عليه فرمودند كه اى محمد اگر سايل بداند قبح سؤال را و عذابى را كه مقرر است بر آن هيچ كس از هيچ كس سؤال نكند و اگر دهنده بداند حسن عطا و ثواب آن را هيچ كس رد نكند هيچ كسرا

(و جاءت فخذ من الأنصار إلى رسول اللَّه صلّى اللَّه عليه و اله فسلّموا عليه فردّ : فقالوا يا رسول اللَّه لنا إليك حاجة قال هاتوا حاجتكم قالوا انّها حاجة عظيمة قال هاتوا ما هى قالوا تضمن لنا على ربّك الجنّة قال فنكس ٦ رأسه و نكت فى الأرض ثمّ رفع رأسه فقال افعل ذلك بكم على ان لا تسالوا احدا شيئا قال فكان الرّجل منهم يكون فى السّفر فيسقط سوطه فيكره ان يقول لإنسان ناولنيه فرارا من المسألة فينزل فياخذه و يكون على المائدة و يكون بعض الجلساء اقرب منه إلى الماء منه فلا يقول ناولنى حتّى يقوم و يشرب)

و در حسن كالصحيح از ابو بصير منقول است كه حضرت امام جعفر صادق صلوات اللَّه عليه فرمودند كه قبيله از انصار به خدمت حضرت سيد المرسلين ٦ آمدند كه سلام كردند حضرت جواب سلام ايشان را دادند پس عرض نمودند كه يا رسول اللَّه ما را حاجتى است نزد تو حضرت فرمودند كه بگوئيد كه چه حاجت داريد گفتند حاجتى است بزرگ‌