لوامع صاحبقرانی مشهور به شرح فقیه - علامه مجلسی - الصفحة ٢٩٠ - باب ثواب صوم شعبان

كسى كه بر خلاف اين ظاهر حمل كند تاويل كرده خواهد بود چنانكه مشبهه مى‌كنند كه حق سبحانه و تعالى را شبيه به اجسام كثيفه يا لطيفه كرده‌اند و حق سبحانه و تعالى از آن بزرگتر است و از آن بلند مرتبه‌تر است به بلندى بزرگ كه وصف آن توان كرد

و همين مضمون در تاويل منقول است از ابو الصّلت هروى از حضرت ابو الحسن على بن موسى الرضا صلوات اللَّه عليهما و پيشتر نيز مذكور شد.

(و قال الصّادق صلوات اللَّه عليه صوم شهر شعبان و شهر رمضان شهرين متتابعين توبة من اللَّه و اللَّه)

و در بعضى از نسخ توبة و اللَّه من اللَّه و كالصحيح منقولست از آن حضرت صلوات اللَّه عليه كه روزه ماه شعبان و ماه رمضان كه پى در پى واقع سازند بمنزله توبه‌ايست كه حق سبحانه و تعالى كرامت كرده باشد و قبول نموده باشد و قسم ياد فرمودند بر اين معنى، و لفظ شهرين در كافى و ثواب الاعمال نيست و نبودن بهتر است و احاديث بر اين مضمون بسيار است و اين يك نحو استنباطى است كه ائمه هدى صلوات اللَّه عليهم فرموده‌اند كه حق سبحانه و تعالى در كفاره قتل خطا فرموده است كه كسى كه بنده نداشته باشد دو ماه پى در پى روزه بدارد كه اين دو ماه توبه اوست پس هر دو ماهى چنين باشد يا خصوص اين دو ماه نيز از آيه مراد باشد و استنباطى كه مراد الهى را دانند خوب است.

(و روى عمرو بن خالد عن ابى جعفر صلوات اللَّه عليه قال كان رسول اللَّه ٦ يصوم شعبان و شهر رمضان يصلهما و