لوامع صاحبقرانی مشهور به شرح فقیه - علامه مجلسی - الصفحة ٢٥٢ - روزه هيجده ذى الحجه

اين روزيست كه صلوات بر محمد و آل او بسيار مى‌بايد فرستادن و اين روز خوشنودى خدا و رسول و ائمه معصومين و شيعيان ايشان است صلوات اللَّه عليهم و اين روز عيد اهل بيت حضرت سيد المرسلين است صلوات اللَّه عليهم و اين روز قبول شدن اعمال است و اين روزيست كه مى‌بايد از حق سبحانه و تعالى طلب كنند زيادتى علم و عمر و مال را و اين روز استراحت مؤمنان است و اين روز مخاصمه با دشمنان ايشان است و اين روز دوستى كردن با مؤمنان است و اين روز رسيدن به رحمت خداوند رحمان است و اين روز پاك شدن از گناهان مؤمنان است و اين روز ترك گناهان كبيره و صغيره است و اين روز عبادتست، و اين روزيست كه شبش محل افطار فرمودن مؤمنان است پس هر كه افطار فرمايد مؤمنى روزه دار را چنانست كه طعام داده باشد فيامى و فيامى تا ده فئام و فئام به همزه در لغت جماعة بسيارند پس حضرت فرمودند كه مى‌دانى فئام در اينجا چند است راوى گفت نه حضرت فرمودند كه صد هزار است.

و اين روز تهنيت و مبارك باد است كه مى‌بايد كه چون مؤمنان به همرسند مبارك باد يكديگر بگويند و بگويند كه حمد عالميان را سزا است آن خداوندى كه گردانيد ما را از جمله كسانى كه دست در دامان ولايت حضرت امير المؤمنين و ائمه معصومين صلوات اللَّه عليهم زده‌ايم و اگر عبارت عربى را بگويند بهتر است و آن اينست كه‌ «الحمد للّه الّذى جعلنا من المتمسّكين بولاية امير المؤمنين و الائمة صلوات اللَّه عليهم».

و اين روزيست كه مى‌بايد كه چون مؤمنان به يك ديگر رسند تبسم و خوشحالى كنند كه هر كه در اين روز تبسم كند در روى برادر مؤمنش حق سبحانه و تعالى در روز قيامت نظر شفقت و رحمت به او كند و هزار حاجت او