لوامع صاحبقرانی مشهور به شرح فقیه - علامه مجلسی - الصفحة ٣٢٣ - باب القول عند رؤية هلال شهر رمضان

اين ماه را از نعمتهاى ظاهره و باطنه و پناه به تو مى‌آورم از شر آن چه در اين ماه است و از شر آن چه بعد از اين ماه است كه مرا از جميع شرور ظاهرى و باطنى محفوظ دارى بحفظ خود خداوندا اين ماه را بر ما داخل كن با ايمنى از دشمنان و با اعتقادات صحيحه كه در ثبات و تزايد باشد و با سلامتى از آفات و اطاعت و فرمان بردارى و بركت و پرهيزكارى از مخالفتها و با توفيق در چيزهائى كه تو آن را دوست مى‌دارى و از آن خوشنودى.

(و كان رسول اللَّه ٦ اذا اهلّ هلال شهر رمضان استقبل القبلة و رفع يديه و قال اللَّهمّ اهلّه علينا بالأمن و الايمان و السّلامة و الإسلام و العافية المجلّلة و الرّزق الواسع و دفع الاسقام اللَّهمّ ارزقنا صيامه و قيامه و تلاوة القرآن فيه و سلّمه لنا و تسلّمه منّا و سلّمنا فيه)

و كالصحيح منقولست از جابر از حضرت امام محمد باقر صلوات اللَّه عليه كه حضرت سيد المرسلين ٦ هر گاه هلال ماه رمضان را مى‌ديدند رو بقبله مى‌كردند و دستها را به جانب آسمان كه قبله دعاست بر مى‌داشتند و مى‌فرمودند كه خداوندا اين ماه را بر ما نو كن با ايمنى از شر بليات و آفات و با ايمان و اعتقادات حقه و با سلامتى از امراض و با اسلام و انقياد و فرمان بردارى و با عافيتى كه فرا گرفته باشد كل اعضاء را كه همه به سلامت باشند از امراض و عاهات يا از مخالفت الهى كه هيچ عضوى مخالفت نكند و هر مخالفتى كه هر عضوى كرده باشد عفو فرمائى تا از عذاب تو ايمن باشند، و با روزى فراخ و دفع بيماريها، خداوندا روزى كن ما را روزه اين ماه و عبادت شبهاى اين ماه را و روزى كن كه تلاوت كنم قرآن مجيد را در اين ماه و سالم دار