لوامع صاحبقرانی مشهور به شرح فقیه - علامه مجلسی - الصفحة ٢٦٧ - روزه اول محرم

حضرت سيد المرسلين ٦ بيرون آمدند از خانه و عبايى در دوش مبارك داشتند رنگين و از موى سياه بود پس حسن آمد و داخل كرد او را پس حسين آمد و او را داخل كرد پس فاطمه آمد پس على و ايشان را داخل كرد پس آيه را خواندند كه‌ إِنَّما يُرِيدُ اللَّهُ‌ الخ يعنى اراده الهى تعلق گرفته است البته كه هر ناخوشى را از شما دور كند و شما را مطهر كند به تطهيرى كه آن را وصف نتوان كرد و كسى كه از عربيت اندكى مطلع باشد مى‌داند كه تاكيدات و مبالغات در چه مرتبه است و بديهى است كه نيست مگر رتبه اعلى عصمت و بديهى است كه داخل كردن ايشان از جهة عظمت رتبه ايشان بود چنانكه نصرانيان دانستند.

و زمخشرى أولا نقل كرده است و چون همه سنيان معاندت با اهل بيت دارند ذكر كرده است كه چرا ايشان را داخل كسا فرمود از جهة آن كه عزيزترين اهل و پارهاى جگر آن حضرت بودند ايشان را در معرض بلا در آورد و اگر علم به صدق خود نمى‌داشت ايشان را در معرض بلا در نمى‌آورد و بر تقديرى كه اين منظور باشد البته بالبديهه همين منظور نبود بلكه عصمت ايشان سبب بود كه أولا حضرت باد خال ايشان بيان عصمت ايشان فرمودند و عذر عدم ادخال ام سلمه و غيرها نيز شد چون آن مطهره خواست كه داخل شود حضرت فرمودند كه‌ انّكِ إلى خير عاقبت تو خوب خواهد بود و در واقع عاقبت او خوب بود بخلاف آن دو.

[روزه اول محرم‌]

(و فى اوّل يوم من المحرّم دعا زكريّا ربّه عزّ و جلّ فمن صام ذلك اليوم استجاب اللَّه له كما استجاب لزكريّا ٧)