لوامع صاحبقرانی مشهور به شرح فقیه - علامه مجلسی - الصفحة ٤٨ - باب فضل اصطناع المعروف

و كالصحيح منقول است از حاتم كه آن حضرت صلوات اللَّه عليه فرمودند كه ديده‌ام كه معروف و نيكى تمام نمى‌شود مگر به سه خصلت كوچك و كم شمردن آن هر چند بسيار باشد بانكه به گويى قابل نبود و لايق ايشان نبود معذور خواهند داشت.

دويم: پوشانيدن آن كه كسى بران مطلع نشود تا خالص از براى خدا باشد و آن شخص خوشنود گردد.

سيم: زود دادن و انتظار نفرمودن زيرا كه اگر او را صغير شمارى بزرگ كرده نزد آن كه به او احسان كرده، و اگر پنهان دهى انعام را تمام كرده و اگر زود دهى گوارا گردانيده و اگر خلاف اين سه كرده آن را ضايع و كم گردانيده.

(و قال صلوات اللَّه عليه للمفضّل بن عمر يا مفضّل اذا اردت ان تعلم أ شقيّ الرّجل ام سعيد فانظر إلى معروفه إلى من يصنعه فان كان يصنعه إلى من هو اهله فاعلم انّه إلى خير و ان كان يصنعه إلى غير اهله فاعلم انّه ليس له عند اللَّه عزّ و جلّ خير)

و در حسن كالصحيح منقولست از سيف كه حضرت امام جعفر صادق صلوات اللَّه عليه به مفضل فرمودند كه اى مفضل هر گاه خواهى كه بدانى كه مردى شقى است يا سعيد نظر كن به نيكى او اگر به جمعى از خوبان نيكى مى‌كند بدان كه عاقبتش خير خواهد بود و اگر نيكى با غير اهلش مى‌كند مانند فساق و فجار كه فى الحقيقه مدد كرده است ايشان را بر فسق بدان كه او را نزد حق سبحانه و تعالى خوبى نيست كه او را باز گذاشته است و سلب توفيق از او كرده است.

و قريب به اينست حديثى ديگر از مفضل كه حضرت صلوات اللَّه عليه به او مى‌فرمايد كه اگر خواهى بدانى كه عاقبت شخصى بخير است يا نه پس نظر كن‌