عرفان اسلامى تفسير مصباح الشريعه و مفتاح الحقيقه - انصاريان، حسين - الصفحة ٣٤٩ - حقيقت انسان و انسانيت در روايات
حضرت زين العابدين ٧ در صحيفه ثانيه در مناجات عارفان تقاضاهاى عجيبى از حضرت حق براى قرار گرفتن در اهل لقا و قرب و وصال و اتصال دارند:
الهى فاجعلنا من الذين توشحت اشجار الشوق اليك فى حدائق صدورهم، واخذت لوعة محبتك بمجامع قلوبهم فهم الى اوكار الافكار يأوون وفى رياض القرب والمكاشفة يرتعون ومن حياض المحبة بكأس الملاطفة يكرعون[١].
بار خدايا! اى معبود من واى مقصد و مقصود من! مرا از آن بندگانى قرار ده كه درختان شوق به تو در باغهاى سينه آنان به هم پيچيده و آتش عشق به حضرتت در مجامع دلهاشان شعله كشيده، آنان كه به لانه انديشه در حقت پناه برده و فكرى در اين جهان هستى جز تو ندارند و در باغ قرب و مكاشفه، در چرا هستند و از حوض عشق و محبت تو به جام لطفت شراب دوستى و قرب مىنوشند.
آرى، اين است انسان، آن موجودى كه لايق خلافت، هدايت، اصالت، شرافت، كرامت، قربت، محبت، عنايت، عافيت، سلامت، سعادت، رشادت، شهادت و جنت است، ولى اين همه به دست آوردنش فقط در سايه اتصال به انبيا و قرآن و ائمه : و معارف الهيه ميسر است و بس و اين كه اى خواننده عزيز! خود را بشناس و از رهبران الهى خبر بگير و دست به دامان آنان زن و با آن بزرگواران همراه شو، با اقتداى به ايشان راه رسيدن به كمالات انسان و درجات الهى و مقام با عظمت قرب و وصال حضرت دوست را طى كن و از اين عالم به عالم ديگر شو و به موت اختيارى بمير كه ارزش اين مردن به گفته رسول الهى از شهادت در ميدان جنگ بالاتر است.
[١] - بحار الأنوار: ٩١/ ١٥٠، باب ٣٢.