عرفان اسلامى تفسير مصباح الشريعه و مفتاح الحقيقه - انصاريان، حسين - الصفحة ٢٩٥ - حقيقت تواضع و فروتنى

و فرمانبر او خواهيم شد و به دايره با عظمت بندگى و به ميدان پر منفعت عبوديت قدم گذاشته و مجذوب و شيداى آن كمال مطلق خواهيم شد كه تواضع در برابر حق جز فانى شدن در عظمت او و در تمام امور بنده و مطيع و فرمانبر او بودن، معناى ديگر ندارد.

تنها به اين كه بگويم به وجود او معتقدم و او را دوست دارم تواضع حاصل نمى‌شود، تواضع حقيقى در برابر حضرت او معرفت واقعى به او و پيروى از دستورهاى اوست.

عبادت و عبوديت معنايى جز اين ندارد، عبد يعنى آشناى با مولا و مطيع و سر به فرمان ارباب.

آنان كه ادعاى خدا دوستى و خدا اعتقادى دارند، ولى عامل به قرآن و دستورهاى حضرت دوست كه از جانب انبيا و ائمه و اوليا اعلام شده نيستند متكبرند و خداى عزيز متكبران را دوست ندارد.

تواضع، روزنه سعادت دنيا و آخرت و عامل دور شدن آتش عذاب از انسان و نزديك كننده بهشت برين به آدمى است.

تواضع، باعث آراسته شدن انسان به حسنات و دور ماندن آدمى از سيئات و بدى‌ها و پستى‌هاست.

تواضع، خورشيد جان و حيات روان و چشمه جاودان و روح بخش به انسان و كامل كننده آدم در راه خداوند منان است.

تواضع، مقدمه معرفت، علاج كسالت، دور كننده شقاوت، آورنده سعادت و آراسته كننده انسان به كرامت است.

تواضع، ريشه حقايق، چراغ قلب صادق، اميد دل شايق، راه‌گشاى عاشق، كوبنده منافق و جلب كننده خشنودى خالق است.