عرفان اسلامى تفسير مصباح الشريعه و مفتاح الحقيقه - انصاريان، حسين - الصفحة ٨٣ - جدال احسن

مى‌خواست راه مراء و مجادله و منازعه و خصومت با حق بپيمايد.

حضرت فرمودند:

اى فلان، من به آيين و دين خود عارفم و راه حق و حقيقت بر من واضح است، اگر تو جاهلى و راه به دين خود نبرده‌اى برخيز و به طلب دين شو كه منازعه و مجادله كار من نيست و من به اين صفت شيطانى و اخلاق ابليسى راهى ندارم‌[١].

جدال احسن‌

در عين اين كه اسلام عزيز در آيينه آيات و روايات مراء و جدال و نزاع و خصومت در گفتار و لج‌بازى را حرام كرده كه در بخش بعد به موارد حرمت اشاره خواهد رفت، براى روشن شدن حق در برابر كسى كه حق در نظرش مجهول است، به فرموده قرآن مجيد جدال احسن- يعنى كلاميكه در عين نرمى همراه با حجت و دليل و برهان است و به خاطر اتمام حجت بر خصم و ملزم نمودن او به پذيرفتن حقيقت بكار مى‌رود- لازم و بلكه واجب است.

احتجاجاتى كه قرآن از انبيا و كتب روايتى از ائمه و اولياى الهى در برابر مخالفان و منكران نقل مى‌كند، همه جدال احسن است و بر اثر همين نوع مجادله، حق و حقيقت براى بسيارى از منكران و بى‌خبران روشن گشت و با كمال خضوع و خشوع در برابر دين تسليم و به سعادت دنيا و آخرت رسيدند، قرآن در زمينه مجادله احسن كه يكى از طرق هدايت مردم و روشن نمودن حق در برابر آنان است مى‌فرمايد:

[١] - بحار الأنوار: ٢/ ١٣٥، باب ١٧، حديث ٣٢؛ مستدرك الوسائل: ٩/ ٧٤، باب ١١٧، حديث ١٠٢٤٤؛ منية المريد: ١٧١.