عرفان اسلامى تفسير مصباح الشريعه و مفتاح الحقيقه - انصاريان، حسين - الصفحة ٨٢ - حقيقت مراء و جدال
نكنيد، به خود آييد و بعد از آن باز به خود آييد كه شما ذاتا آيينه انعكاس صفات حضرت حقيد، اين آيينه را با گناه و معصيت قيراندود ننماييد كه پشيمانى پس از مرگ سودى ندارد.
بياييد همانند اولياى خدا فقط به خدا فكر كنيد و تنها سخن از او بگوييد و با او بگوييد و با او باشيد و به سوى او پرواز كنيد و براى او باشيد و به خاطر او بخواهيد و به پيشگاه مقدسش با زبان دل عرضه بداريد:
|
آنچه با من مىكند سوداى تو |
مىكشم چون نيست كس همتاى تو |
|
|
با خيالى آمد از خجلت هلال |
پيش پدر عارض زيباى تو |
|
|
برگشايد كار هر دو كون را |
يك گره از زلف عنبر ساى تو |
|
|
دم فرو بست از سخن اينجا فريد |
تا كند غواصى درياى تو[١] |
|
چون دانستى كه ممارات و مجادله صفت ابليس است پس بدان كه مراء ندارد در هيچ حال، مگر كسى كه خود و غير را نشناخته و از معارف و حقايق دينيه و اوصاف حميده محروم باشد؛ چه هركه راه به عجز و قصور خود برد و به جهل خويش واقف گشته اعتراف نمايد و بداند كه علم به حقيقت اشيا و واقعيت حقايق مخصوص ذات بارى و نفوس مقدسه است و به مضمون فوق كل ذى علم عليم دانا و آگاه و بينا باشد، راه مراء و مجادله و منازعه را بر خود مىبندد و اقدام به آن نمىكند.
در حديث است كه:
شخصى به خدمت امام حسين ٧ عرضه داشت: ساعتى بنشين تا در مسائل دينى مناظره و مباحثه كنيم و قصدش از اين دعوت يافتن حق نبود، بلكه
[١] - عطار نيشابورى.