عرفان اسلامى تفسير مصباح الشريعه و مفتاح الحقيقه - انصاريان، حسين - الصفحة ٤٣٤ - فتوا از نگاه بزرگان

٢-/ ندانسته و نسنجيده به مردم فتوا دهى‌[١].

ابى شبرمه فقيه بزرگ اهل سنت مى‌گويد:

هر زمان حديثى را كه از جعفر بن محمد مى‌شنيدم به ياد مى‌آورم مى‌خواهد قلبم از هم بشكافد كه آن حضرت فرمود:

پدرم از جدم و او از رسول خدا ٦ روايت كرده است- و سوگند به خداوند متعال كه پدرش بر جدش و جدش بر رسول خدا دروغ نبسته است‌[٢]- كه آن حضرت فرمود:

هر كس به قياس و معيارهاى شخصى عمل كند، خود دچار نابودى گشته و ديگران را به نابودى كشانده و آن كه ندانسته به مردم فتوا دهد و با آن كه احكام ناسخ و منسوخ و محكم و متشابه را شناسايى نكرده، دست به صدور فتوا زند، موجبات هلاكت و نابودى خود و ديگران را فراهم مى‌آورد[٣].

فتوا از نگاه بزرگان‌

از يكى تابعين چنين آورده‌اند كه گفت:

من محضر صد و بيست نفر از انصار را درك كردم كه همگى آن‌ها از اصحاب و ياران رسول خدا بودند، اگر يكى از آنان از ديگرى درباره مسئله‌اى پرسش مى‌كرد اين يكى به آن ديگرى و آن ديگر به شخص ديگر پاسخ اين پرسش را ارجاع مى‌داد، تا آن گاه كه اداى پاسخ به همان فرد اول باز مى‌گشت.

[١] - الكافى: ١/ ٤٢، باب النهى عن القول بغير علم، حديث ١؛ بحار الأنوار: ٢/ ١١٤، باب ١٦، حديث ٥.

[٢] - جمله بين دو خط مربوط به ابى شبرمه مى‌باشد.

[٣] - الكافى: ١/ ٤٣، باب النهى عن القول بغير علم، حديث ٩؛ منية المريد: ٢٨٣.