عرفان اسلامى تفسير مصباح الشريعه و مفتاح الحقيقه - انصاريان، حسين - الصفحة ٣١٩ - روايات تواضع

قال الصادق ٧: التواضع ان ترضى من المجلس بدون شرفك وان تسلم على من لاقيت وان تترك المراء وان كنت محقا، ورأس الخير التواضع‌[١].

امام صادق ٧ فرمود: تواضع به اين است كه در هر جلسه‌اى از مجالس عمومى بدون لحاظ كردن موقعيت قرار بگيرى و هر جا در آن جلسه جاى خالى بود بنشينى و حساب نكنى كه بالاى مجلس و يا جاى خاص آن در خور شأن من است، من نبايد در بين مردم و يا در آخر مجلس و يا نزديك درب بنشينم و اين كه به هر كس برخوردى، سلام كنى و از لج‌بازى و داد و فرياد و جدال در بحث بپرهيزى گرچه حق با تو باشد، رأس خير فروتنى و تواضع است.

قال رسول الله ٦: افضل الناس من تواضع عن رفعة[٢].

رسول خدا ٦ فرمود: برترين مردم كسى است كه در عين رفعت و مقام و والايى و شخصيت فروتن باشد.

امام هفتم حضرت موسى بن جعفر ٧ مى‌فرمايد:

جاى روييدن گياه در زمين مستعد است، زمينى كه واجد شرايط نيست ضايع كننده دانه و حبه است و چيزى در آن نمى‌رويد، حكمت هم همين طور است در قلب انسان متواضع رشد مى‌كند ولى در دل متكبر جبار تجلى نمى‌نمايد؛ زيرا خداوند تواضع را نيروى عقل وتكبر را ابزار جهل و بى‌خبرى قرار داده است‌[٣].

در اين فصل بايد به اين نكته توجه داشت كه همه جا تواضع جايز نيست،

[١] - بحار الأنوار: ٧٢/ ١٢٣، باب ٥١، حديث ٢٠.

[٢] - أعلام الدين: ٣٣٧، حديث ١٥؛ مجموعة ورام: ٢/ ١٧.

[٣] - مستدرك الوسائل: ١١/ ٢٩٩، باب ٢٨؛ ذيل حديث ١٣٠٨٨.