عرفان اسلامى تفسير مصباح الشريعه و مفتاح الحقيقه - انصاريان، حسين - الصفحة ٢٦ - ٣ - قول عدل

سخن غير راست جز مكر و حيله و خدعه و فريب و ظلم و خيانت چيزى نيست.

از آيات قرآن مجيد استفاده مى‌شود كه جاى سخن راست همه جاست و البته به اين نكته بسيار مهم هم بايد توجه داشت كه دروغگويى حرام ولى راستگويى واجب نيست، به اين معنى كه هر حرف راستى لازم نيست همه جا اظهار شود كه در اظهار آن چه بسا اسرار مسلمانان و مملكت اسلامى به باد رفته و يا آبروى انسان محترمى لطمه ببيند، در اين گونه موارد سكوت و صمت واجب و خوددارى از كشف سر لازم است.

بياييد در تمام امور چنانچه دستور داده‌اند، دست به دامان صادقان عالم شويم و در خوى و كردار متخلق به اخلاق آنان شويم كه راه نجاتى جز اين نيست.

٣- قول عدل‌

[و إذا قلتم فاعدلوا و لو كان ذا قربى‌][١].

و هنگامى كه سخن گوييد، عدالت ورزيد هر چند درباره خويشان باشد.

در اين فراز از آيه سخن از قول عدل است كه از جمله مواردى كه تكيه بر قول عدل به حكم اين آيه واجب است در مورد خويشاوندان و اقوام و نزديكان نسبى و حسبى است.

صاحب «الميزان» مى‌گويد[٢]:

براى اين اقربا را يادآور شد كه عاطفه قرابت و خويشاوندى از هر داعى ديگرى،

[١] -انعام( ٦): ١٥٢.

[٢] -ترجمه الميزان: ٧/ ٥١٨.