عرفان اسلامى تفسير مصباح الشريعه و مفتاح الحقيقه - انصاريان، حسين - الصفحة ٢٨ - قضاوت و شهادت

قاضى و يا شاهد با تمام وجود بايد پاسدار عدالت بوده و هيچ عاملى اگر چه به قيمت جانشان تمام شود، نبايد آنان را از راه حق و عدل و صراط الهى باز دارد، به اين آيه شريفه توجه عميق كنيد:

[يا أيها الذين آمنوا كونوا قوامين لله شهداء بالقسط و لا يجرمنكم شنآن قوم على ألا تعدلوا اعدلوا هو أقرب للتقوى و اتقوا الله إن الله خبير بما تعملون‌][١].

اى اهل ايمان! همواره [در همه امور] قيام كننده براى خدا و گواهان به عدل و داد باشيد. و نبايد دشمنى با گروهى شما را بر آن دارد كه عدالت نورزيد؛ عدالت كنيد كه آن به پرهيزكارى نزديك‌تر است. و از خدا پروا كنيد؛ زيرا خدا به آنچه انجام مى‌دهيد آگاه است.

اينجا نيز بايد گفت: در فضاى محاكم و دادگاه‌ها سخن عدل و گواه عدل بسيار كم و قاضى و گواه عادل نادر است.

اسلام نسبت به امر قضا و نسبت به شخص گواه و شاهد بسيار سخت‌گيرى كرده كه مبادا به اندازه سر سوزنى به حق مظلومى تجاوز شود.

اسلام براى قاضى و گواه غير عادل هيچ ارزشى قائل نيست و بلكه با كمال شدت كار هر دو را حرام و غير شرعى و عملشان را جاذب عذاب سخت الهى در قيامت مى‌داند.

در اينجا لازم است به گوشه‌اى از مسئله قضا در اسلام اشاره رود شايد خواننده را نفعى الهى عايد گردد.

[١] -مائده( ٥): ٨.