عرفان اسلامى تفسير مصباح الشريعه و مفتاح الحقيقه - انصاريان، حسين - الصفحة ٢١ - ١ - قول بليغ

٤- قول حسن‌

٥- قول احسن‌

٦- قول لين‌

٧- قول كريم‌

٨- قول ايمان‌

٩- قول سديد

١٠- قول معروف‌

١١- قول ميسور

اكنون بايد با توجه به آياتى كه اين اوصاف را در جنب قول و سخن استعمال كرده به دقت نشست كه موارد خرج كردن اين سنخ از اقوال كجاست؟

١- قول بليغ‌

[فكيف إذا أصابتهم مصيبة بما قدمت أيديهم ثم جاؤك يحلفون بالله إن أردنا إلا إحسانا و توفيقا\* أولئك الذين يعلم الله ما في قلوبهم فأعرض عنهم و عظهم و قل لهم في أنفسهم قولا بليغا][١].

پس [وضع و حالشان‌] چگونه خواهد بود هنگامى كه به سبب آنچه مرتكب شده‌اند، حادثه ناگوارى به آنان برسد، آن گاه در حالى كه به خدا سوگند مى‌خورند، نزد تو مى‌آيند كه ما [از داورى بردن نزد طاغوت‌] نيتى جز نيكى و برقرارى صلح و سازش [ميان طرفين نزاع‌] نداشتيم.\* اينان كسانى هستند كه خدا آنچه را كه [از نيات شوم، كينه و نفاق‌] در دل‌هاى آنان است مى‌داند؛

[١] -نساء( ٤): ٦٢- ٦٣.