الجواهر السنية في الأحاديث القدسية - الشيخ حرّ العاملي - الصفحة ٦٩١ - باب أبي عبد الله جعفر بن محمد الصادق عليهما السلام

و أنّه ليدعوني في أمر فأستجيب له لما هو خير له، و لو لم يكن في الأرض إلّا مؤمن واحد لاكتفيت به عن جميع خلقي و لجعلت له من إيمانه انسا لا يستوحش فيه إلى أحد ..

و از ابن فضال از ابو جميله از محمد بن على حلبى از ابو عبد اللَّه عليه السلام از خداوند متعال، نقل كرده كه حضرت حق فرموده: من در هيچ چيزى مانند مرگ بنده مؤمنم ترديد نمى‌كنم. زيرا من ديدار او را دوست دارم ولى او از مرگ اكراه دارد. لذا او را از اكراه منصرف مى‌كنم و مؤمن اگر در هر امرى به من دعا كند، من دعاى او را اجابت مى‌نمايم و هر آنچه خير اوست به وى مى‌دهم. اگر در روى زمين فقط يك مؤمن هم باشد، من به وى اكتفا مى‌كردم و از ايمان او برايش انس مى‌ساختم كه بوسيله آن به هيچ كس پناه نبرد.

و عن محمّد بن عليّ عن وهب بن حفص عن أبي عبد اللَّه عليه السلام قال‌: إنّ اللَّه خلق العقل فقال له: أقبل، ثمّ قال له: أدبر، ثمّ قال: و عزّتي و جلالي ما خلقت شيئا أحبّ إليّ منك، لك الثواب و عليك العقاب ..

و از محمد بن على از وهب بن حفص از ابو عبد اللَّه عليه السلام نقل كرده كه حضرت فرمود: وقتى كه خداوند عقل را آفريد به وى فرمود: جلو بيا. آمد و بعد هم فرمود: به عقب برو، رفت (منظور بيان اطاعت عقل از امر خداوند مى‌باشد).

بعد هم خداوند فرمود: به عزت و جلالم سوگند، من هيچ كدام از مخلوقاتم را به اندازه تو دوست ندارم، به ميزان تو به مردم ثواب و عقاب خواهم داد.

و عن السنديّ بن محمّد عن العلاء بن رزين عن محمّد بن مسلم عن أبي جعفر و أبي عبد اللَّه عليهما السلام قالا: لمّا خلق اللَّه العقل قال له: أدبر، فأدبر، ثمّ قال له: