الجواهر السنية في الأحاديث القدسية - الشيخ حرّ العاملي - الصفحة ٦٩٠ - باب أبي عبد الله جعفر بن محمد الصادق عليهما السلام

و از محمد بن على از صفوان بن يحيى از اسحاق بن غالب از ابو عبد اللَّه عليه السلام نقل كرده كه حضرت فرمود: يكى از دانشمندان و بزرگان بنى اسرائيل بود كه در عبادت آنقدر سماجت كرد كه مانند چوب خشك شد. پس خداوند به پيامبر زمان او وحى كرد كه به وى بگويد: خداوند مى‌فرمايد: سوگند به عزت و جلالم، اگر تو به من آنقدر عبادت كنى كه همه گوشت و چربى بدنت مانند دنبه‌اى كه در درون ديگ آب مى‌شود آب گردد، من آن عبادتهاى تو را قبول نمى‌كنم مگر اين كه از راهش باشد.

و عن ابن فضّال عن محمّد بن الفضل عن أبي حمزة الثماليّ قال: سمعت أبا عبد اللَّه عليه السلام يقول‌: قال اللَّه تعالى: ما تردّدت في شي‌ء أنا فاعله كتردّدي عن المؤمن، فإنّي احبّ لقاءه و يكره الموت فأزويه عنه، و لو لم يكن في الأرض إلّا مؤمن واحد لاكتفيت به عن جميع خلقي لجعلت له من إيمانه انسا لا يحتاج معه إلى أحد.

و از ابن فضال از محمد بن فضل از ابو حمزه ثمالى از امام صادق عليه السلام از خداوند سبحان، نقل كرده كه حضرت حق فرموده: من در هيچ كارى ترديد نمى‌كنم جز در كار بنده مؤمنم. كه من مى‌خواهم او را ملاقات كنم ولى او از مرگ اكراه دارد پس از مرگ او منصرف مى‌شوم. اگر در روى زمين فقط يك مؤمن باشد، من به همان يك نفر اكتفا مى‌كنم و از ايمان او نسلهايى بوجود مى‌آوردم تا وجود او به كس ديگر محتاج نشود.

و عن ابن فضّال عن أبي جميلة عن محمّد بن عليّ الحلبيّ قال: قال أبو عبد اللَّه عليه السلام‌: قال اللَّه: ليأذن منّي بحرب مستذلّ عبدي المؤمن، و ما تردّدت عن شي‌ء كتردّدي في موت المؤمن، إنّي لاحبّ لقاءه و يكره الموت فأصرفه عنه،